ผู้เดิมพันข้างเจียงผิงอันด้วยสองหมื่นแต้มผลงานนั้นมิใช่ใครอื่นนอกเสียจากตัวเขาเอง
เจียงผิงอันเองก็ตัดสินใจแล้วหลังครุ่นคิดพิจารณาอย่างระมัดระวัง
ในศึกศาลาเซียนนี้ ห้ามใช้อาวุธวิเศษขอบเขตบูรณาการ
สิ่งนี้จะทำให้ผู้ฝึกตนทั่วไปผ่อนความเครียดลงได้มาก
ขอเพียงไม่มีอาวุธวิเศษขอบเขตบูรณาการ ก็ทำร้ายเขามิได้เลย
สู้สักตั้ง ผลตอบแทนห้าเท่า สองหมื่นจะกลายเป็นหนึ่งแสน
เมื่อรวมกับแต้มผลงานที่จะได้จากศึกศาลาเซียน ก็เพียงพอแลกโอสถเก้าวงจรจักรวาลและมีมากพอไปสู่ศาลาสาขาใหญ่ ออกห่างจากสถานที่อันมิควรอยู่นี้ได้แล้ว
หนึ่งเดือนสำหรับผู้ฝึกตนทั้งหลาย ผ่านไปไวเช่นกะพริบตา
“ก๊อง~”
หนึ่งเสียงระฆังดังขึ้นในศาลาเติงเซียน ร่างของศิษย์ทั้งหลายสะท้าน ลืมตาขึ้นอย่างพร้อมเพรียงกัน จำนงศึกแผดผลาญในดวงตา
“ในที่สุดก็มาแล้ว”
“ในศึกศาลาเซียนครั้งนี้ ข้าจะโด่งดังทั่วศาลาเติงเซียนแน่ ๆ!”
“ข้าขอไม่มาก แค่แต้มผลงานสักสองสามพันก็พอแล้ว!”
ศิษย์มากมายแสนตื่นเต้น รอคอยการต่อสู้ที่กำลังจะมาถึง
“ก๊อง~”
ระฆังดังเป็นครั้งที่สอง อำนาจประหลาดปรากฏจากยอดเขาใจกลางศาลาเซียน ปกคลุมไปทั่วเขตศาลา
ขณะนี้ ศิษย์ทุกนามรู้สึกเพียงภาพตรงหน้าวูบไหว พริบตาต่อมาก็ปรากฏขึ้นในอีกมิติหนึ่ง
บรรพตลำธาร ทะเลทราย มหาสมุทร ภูเขาไฟ ทุ่งน ้าแข็ง… ศิษย์นับล้าน ๆ คนเหินบนเวหา ร่างของพวกเขาโปร่งใสเช่นมายา
ภาพฉายของเจียงผิงอันก็ปรากฏขึ้นในมิตินี้เช่นกัน เขายกมือ
