คร
ท่าทีของตระกูลโหยวบ่งชี้ว่าหลัวซู่จะยังนั่งในตำแหน่งนี้ได้หรือไม่ จึงต้องรักษาสัมพันธ์ไว้อย่างเต็มที่
“เชียนชิว เด็กคนนี้ยังห่างไกลนัก ไม่รู้จักตั้งใจฝึกฝน วัน ๆ เอาแต่นอน ก้าวเดินบนเส้นทางใหม่ของตัวเอง บรรลุเต๋าด้วยความฝันอะไรกัน พูดแล้วก็สลดใจจริง”
ปากโหยวซิวตำหนิโหยวเชียนชิวบุตรชายตน แต่รอยยิ้มบนหน้าบอกชัดว่าใจจริงคิดอะไร
โหยวซิวภาคภูมิใจในบุตรชายผู้ยอดเยี่ยมผู้นี้ยิ่ง
ฮั่วไห่โจว ผู้อาวุโสฝ่ายรักษาระเบียบซึ่งนั่งอยู่ข้างเขานำกล่องสีดำอันประณีตบรรจงออกมาใบหนึ่ง ส่งให้กับโหยวซิว
“ผู้อาวุโสโหยว นี่คือด้ายไหมวิญญาณที่ข้าหาซื้อมาได้อย่างยากลำบาก เหมาะสมกับผู้ฝึกจิตยิ่งนัก และเหมาะกับเชียวชิวเด็กคนนี้สุด ๆ”
โหยวซิวจ้องมองกล่องสีดำตรงหน้าตนด้วยดวงตาเรืองประกาย
“เช่นนั้นก็ขอบคุณผู้อาวุโสฮั่วแล้ว บุตรข้าอยากได้สิ่งนี้มาเนิ่นนาน เจ้าเสียไปกี่ผลึกวิญญาณ ข้าจะโอนให้”
“ระหว่างเราไม่ต้องพูดเรื่องเงินทอง เด็กคนนี้ชอบมันก็ดีแล้ว” ฮั่วไห่โจวกล่าวยิ้ม ๆ
หลัวซู่เห็นสองคนเสวนาสมานฉันท์ ดวงตาก็เรืองประกายกังวล
ตระกูลโหยวเป็นวิหคสองหัว อยู่กับทั้งสองฝ่าย นางกับฝ่ายรักษาระเบียบประชัน ขณะที่ตระกูลโหยวได้ประโยชน์
หากฝ่ายรักษาระเบียบให้ผลประโยชน์กับตระกูลโหยวมากพอนางก็คงต้องลงจากตำแหน่ง
ทางฝั่งฝ่ายรักษาระเบียบก็มีหนึ่งตัวตนซึ่งก้าวข้ามขอบเขตพ้นพิบัติไปแล้วเช่นกัน…
เมื่อศิษย์ในศาลาเซียนเริ่มเปิดศึก ผู้
