ถึงแม้เซียนอมตะไม่หลับก็ไม่มีผลกระทบอะไรอีกต่อไป อ่างไรก็ตามหากคิดจะนอนหลับพักผ่อน เพียงแค่เลือกสะกดลมหายใจหยุดความคิดก็สามารถหลับลงได้อย่างง่ายดาย…แน่นอนว่าการหลับไหลเช่นนี้ทำได้แค่อยู่ในสภาพแวดล้อมที่เงียบสงัดไร้ความเคลื่อนไหวใดๆเท่านั้น เพราะขอแค่ลมพัดแผ่วเบาพอให้ยอดหญ้าไหวก็จะตื่นขึ้นมาทันที…
ต่างจากปุถุชนคนธรรมดา ที่บางคนพอได้หลับแล้ว…ต่อให้ฟ้าสนั่นกึกก้องก็ยังหลับลืมตาย!
ในขณะที่ผล็อยหลับไป ต้วนหลิงเทียนก็ถือผลึกสำนึกผู้แข็งแกร่งที่สุดเอาไว้ในมือ ไม่นานสติเขาก็มาโผล่ในห้วงฝัน จากนั้นก็แลเห็นเงาร่างมัวๆที่พอให้มองออกว่าเป็นคน กำลังสำแดงความลึกซึ้งของกฏมิติอยู่
“หืม? วิถีควบคุมรึ?”
ไม่นานต้วนหลิงเทียนก็พบว่าฉากเรื่องราวในห้วงฝันแปรเปลี่ยนไป และเงาร่างพร่ามัวดังกล่าวก็ปรากฏขึ้นบนยอดเขาแห่งหนึ่ง คนยืนอยู่ตรงนั้น สงบนิ่งปานขุนเขา
สักพักแขนทั้ง 2 ข้างก็ยื่นออก
วินาทีต่อมา ความว่างเปล่ารอบกาก็เริ่มปั่นป่วน บิดเบี้ยว พับงอ จากนั้นก็ทั้งบิดเบี้ยวพับงอคลี่กางดังระลอกคลื่นและเริ่มกำจายออกไปโดยรอบ
แรกเริ่มก็เป็นความว่างเปล่ารอบกายเริ่มพังทลายลง จากนั้นหมู่เมฆเหนือฟ้าก็เริ่มกระจายหายไป ยอดเขาเบื้องล่างเองก็เริ่มล่มสลายกลายเป็นละอองธุลี
ครืนน!!
ครืนนน!!
…
