ซูหลี่ส่ายหัว “เจ้ามันตัวประหลาดผิดมนุษย์มนา ตั้งแต่ในระนาบโลกียะแล้ว เจ้าก็เป็นแบบนี้มาตลอด…ไม่งั้นไหนเจ้าพูดมา มีครั้งไหนบ้างที่เจ้าไม่สะกดข้า?”
“ตั้งแต่ค่ายอัจฉริยะกองกําลังโลหิตเหล็ก ไปจนถึงการประลอง 10 ราชวงศ์ ยังมีแดนลับอัจฉริยะในแดนทักษินยุทธ์อีก…มีรอบไหนบ้างที่เจ้าไม่บดขยี้ข้าหา?”
“ตอนนี้เรื่องข้าไม่เหลือความคิดจะแข่งกับเจ้าแล้ว”
กล่าวถึงประโยคท้าย มุมปากซูหลี่ก็อดไม่ได้ที่จะยกยิ้มยื่นขม
อันที่จริงมันคิดมาตลอดว่าชะตาชีวิตของมันไม่ว่าจะโชควาสนาหรืออะไร ก็ถือว่าค่อนข้างดีไม่น้อย เรียกว่าในอดีตครั้งยังอยู่ที่ค่ายบ่มเพาะอัจฉริยะของกองกําลังโลหิตเหล็กมันซุหลี่ก็โดดเด่นไม่ต่างอะไรจากต้วนหลิงเทียนมากนัก
อย่างไรก็ตามหลังจากนั้น แม้จะมีแยกย้ายห่างกันไป แต่พอพบกันอีกครั้งต้วนหลิงเทียนก็ยังอยู่เหนือมันเสมอ สุดท้ายก็ถึงวันที่มันกับต้วนหลิงเทียนออกจากระนาบโลกียะและหลังขึ้นระนาบเทวโลกมา ก็คิดว่าทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว
จนเมื่อได้พบเจอต้วนหลิงเทียนอีกครั้งที่แดนลับอัจฉริยะในแดนทักษินยุทธ์ และพบว่าต้วนหลิงเทียนก็ยังคงประสบความสําเร็จเหนือมันอยู่ดี ทําให้มันบังเกิดความรู้สึกเดิมๆอย่างในระนาบโลเกียะ…ไม่ว่าก้าวหน้าขึ้นอย่างมหัศจรรย์แค่ไหน และสมควรไล่ตามต้วนหลิงเทียนได้ทันกระทั่งก้าวข้ามตัวนหลิงเทียนไปแล้ว
