ก่อนที่จะปล่อยให้ต้วนหลิงเทียนไปฝึก ฟงชิงหยางก็ได้มอบหินสีดําขนาดเท่านิ้วหัวแม่มือ ให้ต้วนหลิงเทียนมันเป็นหินที่มีลวดลายอักขระซับซ้อนนัก
และฟงชิงหยางก็ได้บอกเขาว่า นี่คือหินสื่อสารที่ไม่ต้องอาศัยรอยประทับวิญญาณในลูกแก้ววิญญาณเพื่อใช้งาน แต่มันเป็นหินเทพสื่อสารแม่ลูก!
และหินเทพสื่อสารแม่ลูก ก็หาได้ง่ายดายเหมือนยันต์อมตะแม่ลูกไม่
“ท่านอาจารย์ หินเทพสื่อสารแม่ลูกนี่คงไม่ใช่ของธรรมดาใช่ไหม?”
ต้วนหลิงเทียนเอ่ยถาม ขณะพลิกหินชมดู
“มันเป็นสิ่งที่ข้าได้นําออกมาจากนรกอสุรา และมันเป็นสมบัติของยอดฝีมือขอบเขตเทพที่ตกตายอยู่ด้านในในแหวนพื้นที่มันนอกจากมีหินเทพสื่อสารแม่ลูกทั่งไม่ได้ใช้คู่นี้เก็บไว้ นอกจากนั้นก็มีหินเทพแม่ลูกอีกหลายชิ้นที่เหลือแต่ประเภทแม่หรือลูกอีกด้วย”
ฟงชิงหยางกล่าว
“หินเทพสื่อสารหนึ่งแม่หลายลูก?”
สองตาต้วนหลิงเทียนทอประกายจ้า “หมายความว่า…หากท่านใช้หินเทพสื่อสารแม่ หรือลูกนั่น ก็สามารถติดต่อกับญาติพี่น้องหรือสหายของอดฝีมือขอบเขตเทพที่ตกตายผู้นั้นได้?”
“เป็นเช่นนั้น”
ฟงชิงหยางกล่าว “หินเทพสื่อสารแม่ลูก ก็มีลักษณะการใช้งานเหมือนยันต์อมตะสื่อสารทุกประการ และจําต้องอยู่ในระนาบเดียวกันเท่านั้นถึงจะติดต่อสื่อสารกันได้…หากครอบครัวหรือญาติที่พกหินเทพแม่หรือลูกที่เข้าคู่ไว้ บังเอิญอยู่ระนาบเดียวกัน ก็สามารถติดต่อกันได้ทันที”
