โจวเฟิงพลันนึกเสียใจขึ้นมาที่ซื้อศิลาห้าล้านก้อนนี้ หากไม่มีสมบัติขึ้นมาจะทำเช่นไร?
ไม่ได้! จะสงสัยตัวเองมิได้ ในนี้ต้องมียอดศาสตราอยู่แน่แท้!
ลงกระบี่ครั้งหน้า ยอดศาสตราปรากฏแน่!
โจวเฟิงเหวี่ยงกระบี่ในมืออีกครั้ง ลงมือรวดเร็วยิ่ง เพียงพริบตา ศิลาก็ถูกหั่นเป็นสิบกว่าท่อน
ทว่าก็ยังไร้ปราณใด ๆ
เหล่าผู้ฝึกตนตะลึงนิ่ง
สีหน้าของโจวเฟิงแข็งค้าง
“เป็นไปไม่ได้! ข้าสัมผัสได้แท้ ๆ ว่ามียอดศาสตราอยู่ในนี้!”
ผู้ฝึกตนคนหนึ่งซึ่งหมดตัวไปกับการพนันศิลากล่าวขึ้น “ข้าผ่าศิลาทีไร ก็คิดว่ามีสมบัติแน่แบบนี้ทุกทีแหละ”
หากมิใช่เพราะความคิดว่าชนะแน่เช่นนี้ ใครเล่าจะมาพนันศิลา
“เป็นไปไม่ได้! ไม่มีทาง! ต่อให้ไร้ยอดศาสตราในนี้ ก็ต้องมีสมบัติอะไรบ้างสิ!”
ดวงตาของโจวเฟิงแดงฉานเฉียบพลัน สับกระบี่ในมือลงอีกครั้ง
ขณะนี้ ศิลาสิบกว่าท่อนถูกสับเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยนับร้อยพัน
แต่ก็ยังไร้ปราณพิเศษใด ๆ
ศีรษะของโจวเฟิงพลันเวียนวูบ ร่างซวนเซ วิงเวียนเจียนสลบ
หินวิญญาณ โอสถ อาวุธวิเศษของเขา… ไม่เหลือแล้ว
