พอกล่าวจบ ข่งจี๋ก็หันไปมองเหล่าจ้าววิหารเฟิงฮ่าวสาขาต่างๆทันที ใบหน้ายังคลี่ยิ้มเย้ยบางๆ ปานจะล้อเลียนคนของวิหารเฟิงฮ่าว
ได้ยินคำพูดของข่งจี๋ ฟงชิงหยางงก็ไม่ได้ใส่ใจ กล่าวออกเสียงเฉยว่า “เช่นนั้นข้าก็จะตั้งหน้าตั้งตารอยอดฝีมือของวิหารเฟิงฮ่าวที่จะมาฉุดลากข้าลงจากตำแหน่ง”
วิหารเฟิงฮ่าวนั้น ไม่อนุญาตให้ผู้ที่บรรลุถึงขอบเขตเทพนั่งดำรงตำแหน่งจักรพรรดิสวรรค์!
อย่างไรก็ตาม การจะให้ผู้อื่นลงจากตำแหน่งจักรพรรดิสวรรค์ ปกติแล้วทางวิหารเฟิงฮ่าวก็จะส่งตัวตนขอบเขตเทพออกมาบีบบังคับให้สละตำแหน่งด้วยกำลัง หลังจากนั้นก็จะปล่อยให้จักรพรรดิอมตะคนอื่นๆช่วงชิงตำแหน่งจักรพรรดิสวรรค์ไปตามประสา
แน่นอนว่าการที่จะบีบคั้นให้จักรพรรดิสวรรค์ลงจากตำแหน่งได้ ก่อนอื่นเลยยอดฝีมือของวิหารเฟิงฮ่าวก็ต้องเอาชนะจักรพรรดิสวรรค์ที่บรรลุถึงขอบเขตเทพให้ได้เสียก่อน!
“โฮ่? ดูเหมือนจักรพรรดิสวรรค์ฟงชิงหยางจะมั่นใจไม่น้อย…เช่นนั้นข้าจักรอดูชม”
คำพูดของฟงชิงหยางทำให้ข่งจี๋อึ้งไปพักหนึ่ง พอดึงสติกลับมาก็มองจ้องฟงชิงหยางด้วยสายตาลึกล้ำพลางกล่าวเสียยงเรียบ อย่างไรก็ตามแม้เสียงพูดจะฟังดูสงบราบเรียบ แต่ลึกลงไปในแววตาไม่ได้สงบอย่างที่เห็น
เห็นได้ชัดว่ามันไม่คิดว่าฟงชิงหยางจะพูดออกมาแบบนี้ หรือไม่ก็มันไม่คิดว่าฟงชิงหยางจะเต็มไปด้วยความมั่นใจแบบนี้!
