เจียงผิงอันหารู้ไม่ว่าตนจะฟื้นตัวได้ยามใด
ในสถานการณ์เช่นนี้ เป็นเรื่องไม่เหมาะยิ่งหากจะใช้การต่อสู้ประชิดตัว ช่วงนี้จึงต้องใช้พลังวิญญาณในการต่อสู้แทน
วิชามายาและพลังวิญญาณโจมตีของเขายามนี้แข็งแกร่งมากหากมีอาวุธวิเศษสักชิ้น ก็จะยิ่งเพิ่มพลังต่อสู้ขึ้นสองส่วน
“อาวุธวิเศษต้องไปซื้อขายกันที่ร้านอาวุธวิเศษเอานะ” ศิษย์ผมแดงกล่าว
“ขอบคุณมาก”
เจียงผิงอันลุกขึ้นจากเก้าอี้ “แค่ก ๆ”
ขณะมองร่างสั่นเทิ้มของเขา ศิษย์ผมแดงก็ส่ายหัว “ได้แต้มผลงานมากมายเพียงหนจะมีประโยชน์อะไร สุดท้ายเจ้าก็กลายเป็นคนไร้ประโยชน์””
“เขาคือศิษย์ใหม่ที่เอาชนะถังเฉินได้ เจียงผิงอัน” ผู้ฝึกตนคนหนึ่งพลันเอ่ยปาก
“เจียงผิงอัน? เขาคือเจียงผิงอันคนนั้นน่ะหรือ?”
เมื่อทราบตัวตนของเจียงผิงอัน ศิษย์มากมายรายล้อมก็ตกใจเป็นอย่างยิ่ง
สองวันมานี้มีการสนทนาถึงศิษย์ใหม่ผู้นี้ทุกหนแห่ง ผู้คนมากมายชื่นชมเขาที่กล้าลุกขึ้นสู้กับฝ่ายรักษาระเบียบ
“งั้นเขาก็ตายแน่ ล่วงเกินฝ่ายรักษาระเบียบไว้ ซ ้ายังรากฐานเสียหายด้วย”
“ใช่เลย ก่อนหน้านี้เขาเป็นอัจฉริยะ ฝ่ายรักษาระเบียบยังกริ่งเกรงจะลงมือ แต่ยามนี้เขาอยู่ยากแล้ว”
“ตายไปก็ดี เขาคู่ควรกับศิษย์น้องหญิงเฉียนฮวั่นโหรวแล้วหรือ?”
ขณะมองร่างซวนเซของเจียงผิงอัน ใครบางคนถอนใจส่ายหน้าขณะที่ใครอีกคนลำพอง
เจียงผิงอันได้ยินเสียงสนทนาเบื้องหลัง และเลือกจะเมินมันไป
เมื่อมาถึงร้านขายอาวุธวิเศษ เขาก็ถามเถ้าแก่ซ
