หากปล่อยให้ฟงชิงหยางพบร่างที่แท้จริงของนางล่ะก็ นางไม่คิดว่าจะมีปัญญาหนีเอาชีวิตรอดได้
“อีกแค่ 400 ปี…อีกแค่ 400 ปีเท่านั้น! ข้ารอได้!!”
“ฟงชิงหยาง ข้าหวังว่าหลังจากนี้ 400 ปี เจ้ายังจะกร่างแบบนี้ได้อยู่!!”
ตอนที่เดินทางออกจากพระราชวังจักรพรรดิสวรรค์ฉีหงเทียนไปพร้อมกับเฟิงเจียนอวี่ ซือถูฉูชิงก็ไม่ทักทายผู้ใดและไม่แจ้งใครไว้ทั้งสิ้น แม้ดูผิวเผินเหมือนนางจะสงบใจเย็น แต่ที่จริงในใจนั้นเปี่ยมล้นไปด้วยความเกลียดชัง!
ในฐานะที่เป็นถึงจักรพรรดินีสวรรค์คนหนึ่งง ไหนเลยนางจะเต็มใจอยู่อย่างหลบๆซ่อนๆแบบนี้ๆได้?
หากนางเป็นคนชอบหลบๆซ่อนๆ นางคงไม่เลือกจะเป็นจักรพรรดินีสวรรค์แต่แรก
อนิจจาตัวตนอย่างจักรพรรดิสวรรค์ฟงชิงหยาง มันสุดที่นางจะต้านทานใดได้ ไม่เพียยงทำให้นางไม่อาจย้อนกลับไปเป็นจักรพรรดินีสวรรค์ลั่วสุ่ยเทียนได้เท่านั้น กระทั่งจะเปิดเผยตัวเองออกมายังไม่กล้า เพราะหากมีเบาะแสใดเล็ดรอดออกไป ก็กลัวอีกฝ่ายจะตามเจอ…
…
ณ หยวนสื่อเทียน มุมหนึ่งของพระราชวังจักรพรรดิสวรรค์หยวนสื่อเทียน
พื้นที่จัดงานประลองศึกอัจฉริยะสวรรค์
ถึงแม้ร่างอวตารจากไม้วิเศษอมตะของซือถูฉูชิงจะยกสามีที่เป็นถึงเทพออกมาข่มขู่ก็แล้ว แต่จักรพรรดิสวรรค์ฟงชิงหยางก็ไม่ได้แยแสใดๆ เลือกจะทำลายร่างอวตารและไม้อมตะวิเศษทิ้งไปทันที
ฉากเรื่องราวดังกล่าว ทำให้ทุกคนตกใจอยู่บ้าง
