กับคนที่ไม่ธรรมดาเหล่านั้น ผู้ใดบ้างไม่หยิ่งยะโสถือดีหรือรำคาญใครที่ไหนก็ไม่รู้ แล้วมันจะไปตีสนิทกับผู้อื่นได้ง่ายๆอย่างไร?
กระทั่งต้วนหลิงเทียนเองงยามพบเจอถังซานเป่าครั้งแรก เขาเองก็ยังรู้สึกรำคาญกับท่าทีกระตือรือร้นในการตีซี้ของมันอยู่บ้าง
“พี่น้องต้วน ถึงแม้ท่านจะยังเยาว์ และหลายคนบอกวว่าพลังฝีมือของท่านอาจจะไม่กล้าแข็งมากนัก…แต่ข้าไม่คิดเช่นนั้นเลย”
ขณะกล่าว ถังซานเป่าก็หันไปมองจางเทียนโย่วกับพวกทั้ง 3 ทำให้ทั้ง 3 อดไม่ได้ที่จะหน้าม้านขึ้นมาทันใด
“ผู้ที่ได้รับการอมรับจากยอดคนอย่างใต้เท้าจักรพรรดิสวรรค์ฟงชิงหยาง มีหรือจะเป็นตัวตนอันธรรมดาสามัญได้?”
“ด้วยเหตุนี้ตอนพบว่าพี่น้องต้วนเตะเจ้าถงถูอะไรนั่นเปรี้ยงเดียวจนเป๋ก็นับว่าไม่ทำให้ข้าผิดหวังจริงๆ!”
“สำหรับศึกอัจฉริยะสวรรค์ครั้งนี้ก็เช่นกัน…ข้าตั้งหน้าตั้งงตารอประมือกับพี่น้องต้วนจริงๆ”
กล่าวถึงท้ายประโยค สองตาถังซานเป่าก็ทอประกายสดใสขึ้นมาปานดวงดาราระยับกลางฟ้ายามคืนค่ำ
“หืม? อยากสู้กับข้ารึ?”
คำพูดของถังซานเป่าก็ทำให้ต้วนหลิงเทียนอึ้งไปอยู่บ้าง ขณะเดียวกันก็มองลึกไปที่อีกฝ่าย ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะเป็นอัจฉริยะที่มีพลังฝีมือระดับจักรพรรดิอมตะสมญานามเช่นกัน!
หาไม่แล้วคงไม่กล้าพูดแบบนี้!
