และตอนนี้เหล่าศิษย์อัจฉริยะที่บังเอิญเลือกที่นั่งใกล้ๆกับพวกต้วนหลิงเทียน ก็เริ่มหันไปให้ความสนใจกับกลุ่มต้วนหลิงเทียนทั้ง 3 ไม่น้อ “เฮ้ พวกเจ้าดูนั้น…คนผู้นั้นมิใช่ตัวนหลิงเทียน ศิษย์ที่แท้จริงเพียงหนึ่งเดียวกับจักรพรรดิสวรรค์ในตํานาน และซูหลี่อัจฉริยะจากอวี้หวงเทียนหรือไร?”
“เอ๋? ทั้งคู่รู้จักกันด้วยรึ?”
“ข้าว่าไม่ใช่แค่รู้จักกันธรรมดา ทีท่ายังแลดูสนิทสนนมคล้ายเป็นสหายที่รู้จักกันมานานอีก”
….
ตอนนี้บนอัฒจันทร์ที่นั่งของสถานที่จัดการประลองสึกอัจฉริยะสวรรค์ บ้างก็จับกลุ่มนั่งกันเฉพาะคนจาระนาบเทวโลกเดียวกัน บ้างก็แยกไปนั่งเพียงลําพัง และบางคนก็แกไปนั่งกับสหาย เรียกว่าบนอัฒจันทร์ไม่ได้จําเพาะเจาะจงว่าใครจะต้องนั่งกันตรงไหน แล้วแต่จะเลือกตามใจชอบ
และทุกคนที่มาถึง ก็เฝ้ารอให้ศึกอัจฉริยะสวรรค์เริ่มต้นขึ้นด้วยความคึกคัก
“หืม?”
ในขณะที่ต้วนหลิงเทียนกําลังคุยกับซูหลี่ เขาก็สัมผัสได้ถึงสาตาที่มองจ้องมาอย่างเอาเรื่องหนึ่ง และสัมผัสได้ว่ามาจากอัฒจันทร์ที่นั่งฝั่งตรงข้ามไกลๆ จึงหันไปปรายตามองโดยไม่รู้ตัว
เพียงมองปราดเดียวเขาก็จดจําเจ้าของสายตาเอาเรื่องได้ ไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็น ถงถู ที่โดน เขาหวดไปเต็มแข้งจนร่วงเมื่อครึ่งปีก่อนนั่นเอง และมันก็เป็นศิษย์ที่แท้จริงลําดับ 4 ของจักรพรรดิสวรรค์ซวนหยวนเทียน
