ต้วนหลิงเทียนเห็นว่าหลังถงถูหันมามองงจ้องเขาได้สักพัก มันก็หันไปกล่าวคํากับชายยที่นั่งข้างๆ และชายหนุ่มที่นั่งข้างๆดังกล่าว ก็หันมามองเขาทันที
และพอมันพบว่าเขาก็กําลังมองดูมันอยู่ ก็พยักหน้าให้เขาด้วยรอยยิ้ม ท่าที่สุภาพของมันยาก จะทําให้ผู้อื่นเกลียดได้ลงคอ
เห็นอีกฝ่ายมากอัธยาศัย ด้วนหลิงเทียนก็พยักหน้าเบาๆให้อีกฝ่าย
“เจ้ารู้จักพวกนั้นด้วยรึ?”
ซูหลี่ที่เห็นต้วนหลิงเทียนหันไปมองทางหนึ่ง พอหันไปก็พบเห็นถงถูกับคนที่อยู่ข้างๆ จึงอดถามไม่ได้
“เจ้าคนที่ตัวโตกว่านั่น ก็คือถงถู ศิษย์คนที่ 4 ของจักรพรรดิสวรรค์ชวนหยวนที่โดนข้าเตะ จนเปไปเมื่อครึ่งปีก่อนน่ะ”
ต้วนหลิงเทียนตอบซูหลี่เคล้าเสียงหัวเราะ
“เจ้านั่นเอง”
ซูหลี่ก็ตระหนักได้ทันที เรื่องนี้ต้วนหลิงเทียนก็เล่าให้มันฟังแล้ว ขณะเดียวกันก็อดไม่ได้ที่จะเลิกคิ้วขึ้น “ว่าแต่คนที่เตี้ยกว่าเป็นใคร ดูเหมือนถงถูที่ว่าจะแลดูเชื่อฟังเจ้านั่นไม่น้อยเลย”
อันที่จริงไม่ใช่แค่ชูหลี่ที่พบท่าทีนอบน้อมของถงถู ต้วนหลิงเทียนก็สังเกตเห็นแต่แรก “ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน”
อย่างไรก็ตามต้วนหลิงเทียนพูดไม่ทันจบคํา ก็เป็นว่างถึงที่นั่งอยู่ด้านหลังกล่าวไขข้อสงสัยออกมา “คนผู้นั้นก็คือศิษย์ที่แท้จริงของจักรพรรดิสวรรค์ซวนหยวนเทียนเช่นกัน และมันเป็นศิษย์คน ที่ 3 เรียกว่า อวี๋ตงฟาง เป็นศิษย์พี่ของถงถู”
