“ตอนที่ข้ามาถึงเมื่อครู่ รองจ้าววิหารเฟิงฮ่าวสาขาเฟิงชิงเทียนกับศิษย์ที่แท้จริงของจักรพรรดิสวรรค์หยวนสื่อเทียนที่เรียกว่าเว่ยฉี ก็ออกมารับข้าด้วยกัน”
หลิงเจวี่ยอขึ้นกล่าว
“ดูเหมือนตอนนี้พลังฝีมือเจ้าจะก้าวหน้าขึ้นไม่เบา ถึงทําให้จ้าววิหารเฟิงฮาวของเฟิงชิงเทียนให้หน้าเจ้าขนาดนี้”
ต้วนหลิงเทียนแลดูประหลาดใจอยู่บ้าง
“เฮอะ มันยังกล้าไม่ให้หน้าข้าได้เรอะ!”
หลิงเจวี่ยอปืนพ่นลมดูแคลน กล่าวพลางคลี่ยิ้มเฉยเมย “วิหารเฟิงฮ่าวสาขาเฟิงชิงเทียนนั่นรวมข้าแล้วก็มีคนผ่านการตรวจสอบคุณสมบัติแค่ 17 คนเท่านั้น…แต่ข้าพูดได้เลยว่าต่อให้อีก 16 คนนั่นมัดรวมกันมาข้าหลิงเจี่ยอขึ้นก็ฆ่าพวกมันได้ทั้งหมด!”
“และอย่างดีข้าก็แค่บาดเจ็บเล็กน้อยเท่านั้น”
ฟังจากน้ําเสียงของหลิงเจวี่ยอขึ้นแล้ว ช่างเต็มไปด้วยความมั่นใจเหลือเกิน
“นี่เจ้าสะกดคําว่าถ่อมตัวเป็นรึเปล่าเนี่ย”
ต้วนหลิงเทียนส่ายหัวไปมาด้วยรอยยิ้ม หลิงเจวี่ยอขึ้นไม่เปลี่ยนเลย ยังให้อารมณ์ “คุณชายตระกูลใหญ่ผู้เย่อหยิ่ง” สุดแสนจะเป็นเอกลักษณ์เหมือนเดิม!
“ต้วนหลิงเทียน ว่าแต่เจ้าก็ใช้ได้เลยนี่”
หลิงเจ ยอวิ่นคลี่ยิ้มกล่าว “ระหว่างมาที่นี่ ข้าได้ยินรองจ้าววิหารเฟิงฮ่าวกับเว่ยอี้นั่นพูดถึงเจ้าไม่น้อย…เห็นว่าพลังฝีมือของเจ้าเทียบได้กับจักรพรรดิอมตะสมญานามแล้ว?”
“อย่างไรก็ตาม ข้าเชื่อว่าเป็นพวกมันยังประเมินเจ้าต่ําไป!”
