ไม่นานนักผู้คนก็เริ่มหันมาสนใจรอฟังคําตอบจากต้วนหลิงเทียนคนส่วนใหญ่เชื่อว่าต้วนหลิง เทียนคงไม่คิดสั้นถึงขั้นรับคําท้าถงถเพื่อหาเรื่องใส่ตัวแน่นอน
การหาเรื่องใส่ตัวเป็นกิจของตัวโง่งมเท่านั้น
ต้วนหลิงเทียนไม่น่าจะใช่ตัวโง่งม ไม่ต้องกล่าวถึงเหตุผลใดอื่น ตัดเรื่องที่เสียหน้าอะไรออกไปหรือต้วนหลิงเทียนจะกล้าทําให้อาจารย์ของตัวเองอย่างจักรพรรดิสวรรค์แห่งจี้เมียเทียนอับอาย?
“ต้วนหลิงเทียนเจ้าไม่กล้าหรือ?”
หูของถงถูก็ไม่ใช่ว่าหนวกอะไร เสียงกระซิบกระซาบดังระงมของผู้คนโดยรอบมันได้ยินเป็นธรรมดา ด้วยเหตุนี้มันจึงอดขมวดคิ้วไม่ได้ เพราะไม่ใช่คนรอบๆกําลังหาข้ออ้างหนีการประลองให้ต้วนหลิงเทียนหรือไร?
“ตัวนหลิงเทียนถึงแม้ข้าถงถูจะเติบโตในพพระราชวังจักรพรรดิสวรรค์ชวนหยวนเทียนแต่เด็กทว่าตอนข้าได้กราบอาจารย์เป็นศิษย์และได้รับการสอนสั่งชี้แนะจริงจัง ก็ตอนอายุข้ามีได้ 300 ปีเท่านั้น”
ถงถมองกล่าวกับต้วนหลิงเทียนว่า “หากเจ้าคิดว่ายังเป็นข้าเอาเปรีบเจ้าอยู่ เช่นนั้นการประลองระหว่างเราเจ้าจะใช้อะไรก็ใช้ไป แต่ข้าจะไม่ใช้อุปกรณ์อมตะ”
ทันทีที่ถงถูกล่าวคํานี้ออกมา ผู้คนก็ฮือฮาทันที
และไม่ทันที่ต้วนหลิงเทียนจะได้พูดอะไร เหล่าผู้ชมโดยรอบก็กล่าวกระซิบกระซาบกันว่า “เจ้านั่นมันถึงกับต่อให้ไม่ใช้อุปกรณ์อมตะ?”
“มันจะไม่หยิ่งเกินไปหน่อยเหรอ?”
“นี่มันดูเบาต้วนหลิงงเทียนขนาดนี้เชียว?”
