ไม่มีใครคิดเลยว่าถงถูจะกล้าพูดต่อหน้าต้วนหลิงเทียน ว่าจะต่อให้ไม่ใช้อุปกรณ์อมตะในการประลองกับต้วนหลิงเทียน
ฟังจากคําพูดของถงถู ผู้คนรอบๆก็ตระหนักเรื่องราวบางอย่างได้
ถงถูผู้นี้สิบในสิบสมควรบรรลุถึงจักรพรรดิอมตะสมญานามแล้ว
ด้านต้วนหลิงเทียน พอได้ฟังก็อดหัวเราะขึ้นมาไม่ได้
“เจ้าหัวเราะทําอะไร?”
ใบหน้าถงถูจมลง “อันใด หรือคิดใช้การแสร้งหัวเราะเพื่อกลบเกลื่อนความขี้ขลาดของเจ้า?ข้าถงถูต่อให้เจ้าถึงงขนาดนี้แล้ว เจ้ายังไม่กล้าสู้กับข้าอีกรึ?”
“ที่เข้าล่ะรู้สึกเสียหน้าแทนจักรพรรดิสวรรค์ฟงชิงหยางอาจารย์เจ้าจริงๆ!”
ถงถูกล่าวคําเสียงเย็น น้ําเสียงท่าที่รังเกียจดูเบา
“เจ้าอยากประลองกับข้าให้ได้?”
ต้วนหลิงเทียนเหลือบมองถงถูด้วยสายตาเฉยเมยพลางถาม
“ต่อหน้าผู้คนเยอะแยะ เจ้าคิดว่าข้าล้อเล่นหรือไม่เล่า?”
ถงถูกล่าวเย้ย
และแทบจะเป็นวินาที่เดียวกับที่องถูกล่าวจบคํา สองตาต้วนหลิงเทียนก็หดเล็กลง พริบตาต่อมาร่างเขาก็อันตรธานหายไปในความว่างเปล่าคงเหลือไว้แต่เสียงแหวกสาลมฉับไวดังฟุบ”
ผัวะ!!
ก่อนที่ผู้ชมโดรอบจะทันได้ตอบสนอง ก็มีเสียงหนึ่งดังชัดถนัดถนี้ พอหันไปดูชมทุกคนก็พบว่าจุดที่ถงถูเคยยืนอยู่ก่อนหน้า ได้ถูกแทนที่ด้วยต้วนหลิงเทียนไปเรียบร้อยแล้วและดูจากเท้าขวาที่ ยกขึ้นค้างไว้ ไม่พ้นถงถูพึ่งถูกเตะจนปลิวไปแน่!
“อ๊อคคค!!”
