อย่างไรก็ตาม ในตอนนั้นซูหลี่ไม่ได้รู้เรื่องนี้เลย
แม้แต่จูเก่อฟงก็ได้กําชับเขาเอาไว้ ว่าอย่าพึ่งไปบอกซูหลี่เกี่ยวกับเรื่องนี้ จะได้ไม่เป็นการกดดันซูหลี่มากเกินไป
“ช้าก่อน…ฟังจากที่เจ้าพูด ดูเหมือนเจ้าจะรู้เรื่องนี้แต่แรก?”
ได้ยินคําถามของต้วนหลิงเทียน รอยยิ้มขึ้นขมของซูหลี่ยิ่งมาก็ยิ่งมาก
ต้วนหลิงเทียนก็ได้แต่คลี่ยิ้มแหยๆกล่าวตอบ “ข้ารู้ตั้งแต่ตอนที่พวกเราพบกันครั้งสุดท้ายนั่นล่ะแต่เพราะคนที่บอกให้ข้ารู้เรื่องนี้กําชับข้าเอาไว้ไม่ให้บอกเจ้า ก็ไม่ใช่อะไรหรอกทั้งหมดเพราะกลัวว่าเจ้าจะรู้สึกกดดันมากเกินไปจนส่งผลกระทบต่อการบ่มเพาะฝึกปรือของเจ้า”
ซูหลี่พอได้ฟังก็ได้แต่ส่ายหัวไปมาพลางทอดถอนใจ “ตอนนี้ข้าก็เลยไม่เหลือทางถอยแล้วนี่ไง… นิกายกระบี่หมื่นหายนะทุ่มเทกับข้ามากเกินไป วันหน้าข้าต้องทําตามความคาดหวังและประสบผลสําเร็จตามเป้าให้ได้”
“เจ้าทําได้แน่”
ต้วนหลิงเทียนคลี่ยิ้มพลางกล่าว “เผลอๆ อีกไม่นานนักข้าอาจจะมีเพื่อนเป็นจักรพรรดิสวรรค์”
