ึกตกใจ ยังมีอีกหรือ
จิตสัมผัสของเขากวาดผ่านบุปผาหน้าผีบนโต๊ะ นับจำนวนและระบุอายุของพวกมันได้ทันที
“รวมทั้งหมดห้าสิบสี่ดอก ทุกดอกอายุหนึ่งปี รวมเป็นห้าสิบสี่แต้มผลงาน”
เมื่อนับเสร็จ ศิษย์ผมแดงก็เก็บบุปผาหน้าผีไปอย่างระมัดระวัง
บุปผาหน้าผีนี้เป็นตัวยาสำคัญสำหรับทำโอสถคุ้มภัย ล ้าค่าอย่างยิ่ง
เจียงผิงอันโบกมือ แล้วบุปผาหน้าผีอีกหลายสิบดอกก็ปรากฏขึ้นบนโต๊ะ
ปราณจากบุปผาหน้าผีในขณะนี้แข็งแกร่งกว่าเมื่อครู่มากอย่างชัดเจน
ศิษย์ผมแดงรีบคำนวณและกล่าวว่า “ทั้งสิ้นหกสิบสี่ดอก สิบห้าดอกอายุหนึ่งปี ห้าสิบเก้าดอกอายุสองปี รวมร้อยสามสิบสามแต้มผลงาน”
“เมื่อรวมห้าสิบสี่แต้มเมื่อครู่ ทั้งหมดก็จะเป็นร้อยแปดสิบเจ็ดแต้มผลงาน”
“เอาป้ายแสดงตนออกมา ข้าจะโอนแต้มผลงานให้เจ้า”
เจียงผิงอันเอ่ยเบา ๆ “ยังไม่หมด”
“ยังมีอีกรึ!”
ดวงตาของศิษย์ผมแดงเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย เขาทำงานที่นี่มาก็นาน หายากนักจะพบผู้ฝึกตนขอบเขตหลอมสุญตาที่หาบุปผาหน้าผีมาได้ครั้งละเยอะขนาดนี้
เจียงผิงอันนำบุปผาหน้าผีนับร้อย ๆ ดอกออกมาตาม ๆ กัน
ศิษย์ผมแดงอ้าปากค้างขณะคำนวณนับ ขณะที่ศิษย์บางคนที่ข้างตัวมองมาด้วยดวงตาแดงฉาน
พวกเขามองเจียงผิงอันอย่างริษยา ได้บุปผาหน้าผีมามากเพียงนี้สมควรแล้วที่รากฐานจะเสียหาย
“หมดหรือยัง?”
ศิษย์ผมแดงคอแห้งเล็กน้อย
เมื่อรวมบุปผาหน้าผีทั้งหมด ได้แต้มผลงานทั้งสิ้นสามพันสี่ร้อยห้าสิบหกแต้ม
แม้จะเป็นยอดฝีมือขอบเขตบูรณาก
