พอคิดถึงจุดนี้ขึ้นมา สองตาถังซานเปาก็ลุกวาวไปด้วยความคึกคักวาดหวังประการหนึ่ง ถึงแม้จักรพรรดิสวรรค์ฟงชิงหยางจะเป็นแบบอย่างประเสริฐของข้า…แต่ในศึกอัจฉริยะสวรรค์ครั้งนี้ หากข้าสามารถชนะพี่น้องต้วนได้ ไม่ใช่ว่าหลังกลับไปเจอตาแก่นั่น ข้าจะได้เกทับตาแก่ยกใหญ่หรือไร?”
“รุ่นอาจารย์ท่านแพ้พ่ายผู้อื่นเขา แต่รุ่นศิษย์เป็นข้าทุบตีมีชัย!”
“เช่นนั้นไยไม่ใช่เรียกว่า แม้สีครามจะเกิดจากสีน้ำเงินแต่เข้มกว่าสีน้ำเงินหรอกหรือ?”
“หากข้าทําได้…ต่อไปตาแก่ก็คงไม่กล้าทุบตีข้าอย่างโหดร้ายอีกใช่หรือไม่ ในเมื่อข้าช่วยตาแก่กู้หน้าทางอ้อมแล้วแบบนี้?”
นี่คือความคิดในหัวถังซานเปาตอนนี้
ถึงแม้ทางพระราชวังจักรพรรดิสวรรค์หยวนสื่อเทียนจะจัดเตรียมบ้านพักไว้ให้เหล่าอัจฉริยะเพียง 3,000 หลัง ทว่าจนถึงตอนนี้ยังมีผู้จับจองเข้าพักไม่ถึง 1 ใน 3 ด้วยซ้ำ เห็นได้ชัดว่ามีคนอีกมากที่ยังเดินทางมาไม่ถึง
ครึ่งเดือนหลังจากที่ต้วนหลิงเทียนมาถึงพระราชวังจักรพรรดิสวรรค์หยวนสื่อเทียน
ด้านหน้าประตูใหญ่ของพระราชวังจักรพรรดิสวรรค์หวนสื่อเทียน ก็มีคนกลุ่มใหญ่มาถึง
ผู้ที่เห็นร่างนําหน้าคนกลุ่มใหญ่เป็นชายชราในชุดคลุมสีดําสนิท
ด้านหลังชายชราก็มีชายอีก 2 คนในชุดสีดําไม่ต่างหลังจากนั้นก็ติดตามมาด้ววกลุ่มรุ่นว์อายุไม่ถึงพันที่มีทีท่าคึกคักตื่นเต้น
“เจ้าวิหารเฟิงฮ่าวแห่งเฟิงชิงเทียน อากู้โม่”
