หลังกล่าวจบคํา และได้รับคําขอบคุณจากต้วนหลิงเทียนแล้ว เว่ยฉีก็เห็นร่างจากไป
“ต้วนหลิงเทียน”
หลังจากเว่ยฉีเหินห่างจากไป ไม่ทันที่ต้วนหลิงเทียนจะได้จับจองบ้านพัก ว่างถิงที่มองจ้องมาที่เขาก็หยีตาเอ่ยคําขึ้นเสียงเบา “ต้วนหลิงเทียน จางเทียนโย่วบอกว่ารอจะสู้กับเจ้าในศึกอัจฉริยะสวรรค์ทีเดียว…เช่นนั้นเจ้าประลองกับข้าก่อนเป็นไร?”
หลังว่างถิงล่วงรู้ว่าต้วนหลิงเทียนมีอายุแค่ 600 ปีเศษ นางก็คิดลงมือทันที
ในความเห็นของนาง
เกรงว่าคงมีแค่ช่วงเวลานี้เท่านั้น ที่นางจะมีโอกาสเอาชนะนายน้อยแห่งพระราชวังจักรพรรดิสวรรค์จี้เมี่ยเทียนได้
วันหน้าหากรอให้อีกฝ่ายเติบโตภายใต้การสอนสั่งของใต้เท้าจักรพรรดิสวรรค์ เกรงว่าอีกฝ่ายยคงต้องแซงหน้านางไปไกล และทิ้งนางไว้เบื้องหลังอย่างไม่เห็นฝุ่น
“เจ้าไม่ใช่คู่มือข้า”
ได้ยยินคําท้าทายของว่างถิง ต้วนหลิงเทียนก็ปรายตาเหลือบมองนางผ่านๆกล่าวคําเสียงเบา จากนั้นก็ใช้ความลึกซึ้งเคลื่อนมิติวูบร่างหายไปทันที ปรากฏตัวอีกครั้งก็อยู่หน้าบ้านพักหลังหนึ่งด้านล่างแล้ว
“หลังนั้นไม่มีคนอยู่”
ต้วนหลิงเทียนที่มาปรากฏตัวหน้าบ้านพักหลังหนึ่งพอสํารวจดูก็พบว่ามีคนอยู่ จากนั้นหลังมองรอบๆสักพักก็พบเจอบ้านหลังที่ว่าง
ที่ไฉนรู้ว่าบ้านพักหลังไหนมีคนอยู่ เพราะที่ประตูสลักคําว่ามีคนเอาไว้
“เฮ่ พี่น้องท่านมาจากที่ไหนหรือ?”
