เขาสามารถศึกษามรรคากระบี่อันน่าเกรงขามของอาจารย์ได้ แต่เขาไม่มีวันก้าวเดินตามทางสายนั้นได้สุดทาง เพราะสุดท้ายแล้วนั่นก็เป็นเส้นทางของกระบี่ทําลายล้าง
แต่สิ่งที่เขาเชี่ยวชาญคือกฏมิติ
ตลอดปีหลังจากนั้น ต้วนหลิงเทียนก็พักอาศัยอยู่กับฟังชิงหยาง แน่นอนว่าบ้านพักของฟงชิงหยางแม้จะหลังเล็ก แต่ก็มีห้องอื่น นอกเหนือจากบ่มเพาะฝึกฝนตามปกติแล้ว ต้วนหลิงเทียนก็เอ่ยถามฟงชิงหยางเรื่องที่ยยังติดขัด และไม่เข้าใจ
แน่นอนว่าข้อสงสัยที่เอ่ยถามไม่ใช่ว่าพึ่งมี แต่เป็นจุดที่สงสัยที่สะสมมาตั้งแต่อดีต
จะอย่างไรก็แล้วแต่ หลังข้อสงสัยที่มีมานานกว่า 100 ปีถูกไขให้กระจ่างแล้ว ไม่นานต้วนหลิงเทียนก็พบปัญหาใหม่
เพราะคําชี้แนะบางอย่างของฟงชิงหยางมันก็เหมาะกับตัวนหลิงเทียน แต่บางอย่างก็ไม่เหมาะแน่นอนว่าต้วนหลิงเทียยนก็รู้ว่าต้องเลือกอย่างไร
เช่นนั้น ในที่สุดมรรคากระบี่มิติของต้วนหลิงเทียนก็ค่อยๆก่อตัวขึ้นมา
และความก้าวหนาดังกล่าวยังสร้างแรงบันดาลใจใหม่ๆให้ฟงชิงหยางอีกด้วย
“การเดินทางไปยังหยวนสื่อเทียนครั้งนี้ อัจฉริยะไร้คู่เปรียบอุไม่ถึงพันทั้งหลายจากระนาบเทวโลกทั้งหลาย เกรงว่าคงเป็นได้แค่ใบไม้ร่วงที่ปลิวว่อนอยู่เบื้องหลังเจ้าเท่านั้น”
ฟงชิงหยางถอนหายใจกล่าว
ขณะเดียวกัน ยังลอบเพิ่มอีกประโยคในใจด้วย
รวมถึงอัจฉริยะของวิหารเฟิงฮ่าว”
