ฟงชิงหยางกล่าวอธิบาให้ต้วนหลิงเทียนฟัง “และครั้งนี้ของรางวัลที่วิหารเฟิงฮ่าวจะมอบให้ผู้ชนะอันดับ 1 ของศึกอัจฉริยะสวรรค์ก็คือ “ผลอมตะหยวนปะทุ” ถึงแม้ความเร็วในการบ่มเพาะของเจ้าจะรวดเร็วจนน่าทึ่ง และสามารถบรรลุถึงจักรพรรดิอมตะ 9 ตําหนักได้แล้ว”
“แต่ถ้าเจ้าได้ผลอมตะหยวนปะทุนั่นมาล่ะก็ ไม่กี่วันเจ้าต้องทะลวงถึงจักรพรรดิอมตะ 10 ทิศได้แน่นอน!”
ฟงชิงหยางหัวเราะ ค่อยพูดต่อว่า “หากจักรพรรดิอมตะขั้นอื่นๆใช้มัน เกรงว่าในเวลาไม่กี่วันก็ต้องสามารถทะลวงด่านพลังได้หลายขั้นแน่อย่างไรเสียผลอมตะหยวนปะทุที่ว่า อย่าว่าแต่ในระนาบเทวโลกเลย เห็นว่าต่อให้เป็นในระนาบเทพเองก็ถือว่าล้ําค่าไม่น้อย”
“ข้าเองยังไม่อยากจะเชื่อเลย ว่าวิหารเฟิงฮาวนั่นมันถึงกับทุ่มทุนสร้างนําผลอมตะหยวนปะทุมาให้เป็นของรางวัลแก่ผู้ชนะอันดับ 1 แบบนี้ได้”
กล่าวถึงจุดนี้สองตาฟงชิงหยางก็ทอประกายจ้า “หากข้าเดาไม่ผิดศึกอัจฉริยะสวรรค์ครั้งนี้ไม่พ้นวิหารเชิงอ่าวต้องส่งยอดฝีมือรุ่นเยาว์ที่โดดเด่นที่สุดของพวกมันเข้าร่วมแน่!”
“หาไม่แล้วข้าเกรงว่าวิหารเฟิงฮ่าวคงไม่ใจกว้างถึงขนาดนี้”
“เพราะผลหยวนปะทุนั่น ต่อให้เป็นวิหารเฟิงฮ่าว ก็นับว่ามีค่าสําหรับพวกมันไม่น้อย”
“ในสายตาข้า พวกมันแค่คิดใช้ประโยชน์จากสึกอัจฉริยะสวรรค์ แสร้งทําเป็นใจกว้างมอบผลรางวัลเลิศล้ํา แต่ที่แท้พวกมันมั่นใจว่าคนของพวกมันจะได้อันดับ 1 ในศึกอัจฉริยะสวรรค์แน่นอน!”
