“สมแล้วที่ผู้คนน้อมรับนับถือจักรพรรดิสวรรค์แห่งจี้เมียเทียนว่าเป็นเซียนกระบี่ไร้เทียมทาน
“มรรคาของข้า
หลังได้ยินสิ่งที่วรีเทพชําระโลกาพูดแล้ว ต้วนหลิงเทียนก็นิ่งคิดไปอยู่นาน จมอยู่กับคําว่ามรรคา และให้ความสนใจกับมันมาก ที่แท้ในสวรรค์และโลกยังมีหนทางอันยอดเยี่ยมสาหนึ่งที่เหนือกว่ากฏ!
หลังจากต้วนหลิงเทียนดึงสติกลับมา เขาก็คิดว่าคงต้องรออีก 2-3 วัน ก่อนที่ฟงชิงหยางอาจารย์เขาจะส่งข้อความมาเรียก เพราะเป็นฟงชิงหยางพูดมาแบบนั้นเอง
อย่างไรก็ตามยังไม่ทันข้ามวัน อาจารย์ของเขาก็ส่งข้อความมาให้เขาไปหา
ตอนแรกเขาก็งุนงงอยู่บ้าง ว่าไฉนถึงเปลี่ยนใจไวนัก แต่พอไปถึงจึงได้รู้ว่าไฉนอาจารย์ของเขาถึงส่งข้อความมาเรียกเขา
ที่แท้จักรพรรดิสวรรค์หยางอวิ๋นเซียวมา!
และหยางอวิ๋นเซียวไม่ได้มาคนเดียว ยังมีอีกคนติดสอยห้อยตามมาด้วย
กล่าวให้ชัดๆก็คือ อีกฝ่ายถูกสะกดกักอยู่ข้างๆ
“จักรพรรดิสวรรค์ฟงชิงหยาง โชคดีที่ข้าไม่ทําให้ตัวเองต้องขายหน้า…”
หยางอวิ๋นเซียวกล่าวคํากับฟงชิงหยาง น้ําเสียงทั้งสีหน้าของมันเต็มไปด้วยความจนใจสิ้นไร้กํา
กาลครั้งหนึ่งพลังฝีมือของมันเคยทัดเทียมกับฟงชิงหยาง หากเป็นฟงชิงหยางในวันวาน มันย่อมอาศัยเพียงหนึ่งคําก็น่าจะปกป้องศิษย์คนรองได้แล้ว คงไม่ต้องจับอีกฝ่ายมาส่งถึงที่แบบนี้
