หญิงชราคลี่ยิ้มขึ้นขมพลางกล่าว “ข้าก็แค่ล่วงรู้ว่าตั้งแต่เมื่อ 200 ปีก่อน อยู่ๆใต้เท้าจักรพรรดินีสวรรค์ของเราก็พาธิดาเทพออกไปด้านนอก..จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่กลับ ที่สําคัญก่อนที่จะหายตัวไปก็มิได้แจ้งพวกเราไว้สักคําว่าไปที่ใด”
“ในอดีตถึงแม้ใต้เท้าจักรพรรดินีสวรรค์จะออกไปด้านนอก แต่เต็มที่ก็ไม่เกิน 30 ปี…คราวนี้มันผิดปกติเกินไป”
หญิงชรากล่าว
“ออกไปตั้งแต่เมื่อ 200 ปีก่อน?”
ได้ยินคําของหญิงชรา ลูกตาฟงชิงหยางก็หดเล็กลงทันที มุมปากยังยกยิ้มแสยะ กล่าวคําแดกดันหยินหยาม “นางนับว่าฉลาดไม่น้อย ถึงกับรีบหนีไปแต่เนิ่นๆ…แต่นางคิดว่าหลบหนีออกจากพระราชวังจักรพรรดริสวรรค์ลั่วสุ่ยเทียนแล้วข้าจะทําอะไรนางไม่ได้งั้นรึ?”
ด้านต้วนหลิงเทียนที่ฟังงอยู่เงียบๆด้านข้าง หลังได้ยินคําพูดหญิงชราก็อดไม่ได้ที่จะตกใจนี่จักรพรรดินีสวรรค์ลั่วสุ่ยเทียนหนีไปตั้งแต่เมื่อ 200 ปีก่อนแล้วหรือ?
ต้องทราบด้วยว่า จักรพรรดิมตะสวรรค์กร่างก็ได้ไปยังระนาบเซียนพร้อมกับเขาเมื่อ 200ปีก่อนเช่นกัน!
กล่าวอีกอย่างได้ว่า ทันทีที่อีกฝ่ายรู้ว่าการส่งคนไปสังหารสรรพชีวิตในระนาบเซียน จนเป็นการล่วงเกินฟงชิงหยาง ก็เลือกที่จะหลบหนีออกจากพระราชวังจักรพรรดิสวรรค์ลั่วสุ่ยเทียนทันทีไม่กล้าอยู่ต่อ?
ให้ตายเถอะ…พลังขู่ขวัญของท่านอาจารย์ร้ายกาจถึงขนาดนี้เชียวหรือ?”
