ตอนนี้เอง ต้วนหลิงเทียนพลันหันไปมองฟงชิงหยางพลางส่งเสียงผ่านพลังว่า “ หรือจะใช้ข้าเป็นเหยื่อล่อ เพื่อให้จักรพรรดินีสวรรค์ลั่วสุ่ยเทียนเผยตัวออกมาดี? ข้าฆ่าลูกสาวนางทั้งคนไม่พ้นนางต้องเกลียดข้าเข้ากระดูกดําเป็นแน่ หากนางรู้ว่าข้าอยู่ที่ไหนไม่แน่นางอาจจะหาทางมาจัดการข้า…”
“เรื่องนั้นไม่จําเป็น”
อย่างไรก็ตาม ฟงชิงหยางปฏิเสธข้อเสนอของต้วนหลิงเทียน “นางไม่ใช่ตัวโง่งมที่จะ ถูกล่อออกมาง่ายๆเผลอๆในบรรดาพวกมันที่ยืนหน้าสลอนกันอยู่ตรงนี้อาจมีสายของนางและลอบส่งข้อความเรื่องที่เจ้าเป็นศิษย์ข้าออกไปแล้ว”
“ไม่แน่ ตอนนี้จักรพรรดินีสวรรค์ลั่วสุ่ยเทียนอาจจะรู้เรื่องแล้วก็เป็นได้”
“ดังนั้น ต่อให้เจ้าคิดใช้ตัวเองเป็นเหยื่อล่อ 9 ใน 10 ไม่พ้นเสียเวลาเปล่า”
“นอกจากนั้น ถึงแม้ระนาบเทวโลกจะมีทั้งสิ้น 81 ระนาบ และแต่ละระนาบก็กว้างใหญ่ ทว่านางจะสามารถซ่อนตัวเยี่ยงมุสิกขลาดเขลาได้ตลอดชีวิตหรือไร?”
“ข้าคร้านจะเสียเวลาตามหาหนูสกปรกเช่นนาง เพียงรอข่าวการปรากฏตัวของนางเถอะ…วันไหนที่นางกล้าปรากฏตัวออกมาสู่สังคม วันนั้นจะเป็นวันตายของนาง!”
ฟังจากคําพูดทั้งน้ําเสียงขณะพูดของฟงชิงหยางแล้ว ราวกับคิดฆ่าจักรพรรดิสวรรค์คนหนึ่งก็เป็นเรื่องราวอันง่ายดายราวตัดหญ้าฆ่าไก่
