ด้านต้วนหลิงเทียน ก็ได้ยินชัดเจนถึงความดูแคลนหยามหยันในน้ําเสียงของฟงชิงหยางเห็นชัดว่าจักรพรรดินีสวรรค์ลั่วสุ่ยเทียนไม่อาจนับเป็นตัวอะไรได้จริงๆ ก็เลยพยักหน้ารับอย่างเห็นด้วย “อาจารย์พูดถูก ไปเสียเวลาตามหาคนอย่างนางนับว่าไม่คุ้มจริงๆ”
“รอให้นางปรากฏตัวออกมาเองเถอะ!”
“กล่าวไปแล้ว ข้ายังอยากจะฆ่านางด้วยมือตัวเอง!”
สองตาต้วนหลิงเทียนแผ่พุ่งจิตสังหารอํามหิตออกมาอย่างแรงกล้า สําหรับจักรพรรดินีสวรรค์ที่ทําลายบ้านเกิดและสังหารหมู่คนไม่รู้อิโหน่อิเหน่ที่ระนาบเซียนและฆ่าล้างตระกูลของหานเฉลี่ยไม่อย่างซื้อถูฉุชิง นั่น หากเลือกได้เขาก็อยากจะฆ่ามันด้วยมือตัวเอง!
“ตอนนี้เรื่องจักรพรรดินีสวรรค์ถั่วสุ่ยเทียนเจ้าไม่ต้องไปสนใจ…ตอนนี้พวกเราไปผู้โหย่วเทียนกันก่อนดีกว่า”
สองตาฟงชิงหยางทอประกายเรื่องขึ้นวูบหนึ่ง “ผู้เฒ่าหัวเล่าให้ข้าฟังหมดแล้วว่าเกิดอะไรขึ้น…จักรพรรดิสวรรค์ยูโหย่วเทียนนั่น แม้จะถือได้ว่าเป็นสหายเก่าของข้า แต่คราวนี้มันกล้าปกป้องลูกศิษย์อย่างไม่รู้ผิดชอบชั่วดี เช่นนั้นข้าต้องไปขอคําอธิบายจากมันเสียหน่อย”
ต้วนหลิงเทียนเดิมที่ คิดว่าคําพูดดังกล่าวของฟงชิงหยาง จะเป็นการไปฉีกหน้าหาความอีกฝ่ายตรงๆ
