ต้วนหลิงเทียนที่พาเมิ่งหลัวเดินทามาถึงพื้นที่ปกครองของ 10 ราชวงศ์ ก็พบว่าทุกที่ทางล้วนเต็มไปด้วยยสายธารโลหิต จะไปที่ไหนก็ไม่อาจสัมผัสได้แม้แต่ลมหายใจของสิ่งมีชีวิตเลย…
อย่าว่าแต่ผู้คน กระทั่งสัตว์อสูร ไม่เว้นสุนัขกาไก่ก็ตกตายไม่มีเหลือ
“ไม่จริง…!”
ทั้งหมดนี้ทําให้สองตาต้วนหลิงเทียนแดงฉานขึ้นมาด้วยความโกรธ พลังเซียนอมตะต้นกําเนิดระเบิดออกมาจนหัวมิติรอบกายแตกปานเศษกระจก คํารามออกมาเสียงดังจนลําคอสะท้าน
สิ่งที่เขากลัวมันเกิดขึ้นแล้วจริงๆ
ของนิกายตั๋วสุ่ยนั่น สิบในสิบได้ฆ่าล้างสรรพชีวิตบนระนาบเซียนหมดสิ้นแล้ว
“นายน้อยข้าเสียใจด้วย ขอท่านโปรดหักห้ามใจด้วยเถอะ”
ระหว่างเดินทางมาเพิ่งหลัวก็ได้รับทราบจากต้วนหลิงเทียนแล้ว ว่าที่นี่คือบ้านเกิดของต้วนหลิงเทียนในระนาบเซียน “เรื่องนี้…รอให้ใต้เท้าจักรพรรดิสวรรค์กลับมาเมื่อไหร่ ข้าจักมอบคําอธิบายให้ท่าน!”
