“ท่านแม่…นี่ท่านหมายความว่าอย่างไร ท่านคิดให้พวกเราหลบหนีหรือ?”
ลูกตาเฟิงเจียนอวี่หดเล็กลง ใบหน้าของนางฉายชัดถึงความไม่ยินยอมพร้อมใจอยู่บ้าง!
“การหลบหนีไปก่อนมิใช่เรื่องงน่าอายอันใด หรือเจ้าอยากอยู่รอความตายที่นี่? จักรพรรดิสวรรค์ฟงชิงหยางนั้นใช่คนใจอ่อนที่ไหน พวกเราสมควรหาทางหนีทีไล่ไว้เสียแต่เนิ่นๆ!”
ซือถูฉูชิงกล่าว
ต้วนหลิงเทียนย่อมไม่ได้รู้เลย ว่าหลังจากคนของนิกายลั่วสุ่ยเทียนที่เพิ่งหลัวไว้ชีวิตให้กลับไปรายงานนั่น หลังจากที่จักรพรรดินีสวรรค์ลุ่วสุ่ยเทียนรับทราบเรื่องราวแล้ว ก็ถึงกับพาลูกสาวอย่างเฟิงเจียนอวี่หลบหนีออกจากพระราชวังจักพรรดิสวรรค์ลั่วสุ่ยเทียนทันที!
และหลังจากที่แม่ลูกไปปักหลังยยังที่ปลอดภัยที่ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ในลั่วสุ่ยเทียนแล้ว พวกนางก็ส่งคนที่ไว้ใจได้ไปยังระนาบเซียนเพื่อตรวจสอบเรื่องราว แต่อย่างไรก็ตามหลังหลบอยู่ในฐานลับที่ลั่วสุ่ยเทียนได้ไม่นาน ซือถูฉูชิงก็ตัดสินใจพาลูกสาวออกจาก ลั่วสุ่ยเทียนไปเลย!
หากต้วนหลิงเทียนล่วงรู้ความเคลื่อนไหวของแม่ลูก ก็คงอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ เพราะอํานาจสะกดข่มของจักรพรรดิสวรรค์ฟงชิงหยางช่างเหลือร้ายนัก คนยังไม่มากทําให้ผู้อื่นหวาดกลัวจนขวัญเตลิดไปนุ่นแล้ว
“นี่…”
