“ขอใต้เท้าเมิ่งหลัวโปรดเมตตาด้วย พวกเราก็แค่ทําตามคําสั่งเท่านั้น!!”
“ขอใต้เท้าเมิ่งหลัว เมตตาไว้ชีวิตด้วย!”
จักรพรรดิอมตะที่เหลือเร่งคุกเข่าลงกลางหาวทีละคนๆ สีหน้าท่าทางของพวกมันเต็มไปด้วยความหวาดกลัวเสียขวัญ ในใจยังลอบก่นด่าบรรพบุรุษทั้ง 18 รุ่นของคนที่ส่งข้อความมาบอกว่าเมิ่งหลัวจะไม่ฆ่าพวกมันกันใหญ่
แล้วเกิดอะไรขึ้น…ผู้นําทั้ง 2 ของพวกมันที่เป็นจักรพรรดิอมตะสมญานามและแข็งแกร่งที่สุดในบรรดาพวกมัน ตกตายไม่เหลือแม้แต่ซากศพ!
ในอดีตพวกมันก็เคยได้ยินเรื่องราวความร้ายกาจของเมิ่งหลัวมาบ้างแล้ว แต่นั่นก็แค่เรื่องที่ได้ยินมาเท่านั้น พอได้เห็พลังของเมิ่งหลัวต่อหน้าต่อตา ก็เสมือนมีไอเย็นแล่นพล่านจากปลายเท้าจรดศีรษะ พาลให้ร่างสะท้านสั่นไประริก
“พวกเจ้ารู้หรือไม่ ว่าข้ามาที่นี่ทําไม?”
เมิ่งหลัวกวาดตามองไปยังเหล่าจักรพรดริอมตะที่คุกกเข่าร้องขอชีวิตด้วยสายตาเฉยเมย เอ่ยถามเสียงเรียบ
จักรพรรดิอมตะทั้งหลายพอได้ยินก็พร้อมใจกันเงียบปาก สิ่งแรกที่พวกมันคิดก็คือจักรพรรดิอมตะที่หลบหนีไป 2 คนก่อนหน้า…สมควรมีสัมพันธ์ที่สนิทสนมกับเมิ่งหลัวไม่น้อย ถึงขอแรงเมิ่งหลัวให้ออกหน้าได้
ตอนนี้ในใจของทั้งหมดล้วนคิดเหมือนกันโดยไม่ได้นัดหมาย ว่าพวกมันไม่น่ามาระนาบโลกียะแห่งนี้เลย
