ต้วนหลิงเทียนพยักหน้า ค่อยกล่าวกับเมิ่งหลัวว่า “อาวุโสเมิ่งหลัว ท่านกลับไปก่อนเถอะ…ข้าจะไปตระเวนดูทั่วระนาบเซียนหน่อย”
“นายน้อย ไม่ต้องกังวลเรื่องข้า ข้าจะตามท่านไปชมดูด้วย…พอดีข้าเองก็ไม่เคยเห็นบ้านเกิดของใต้เท้าจักรพรรดิสวรรค์มาก่อน”
เมิ่งหลัวคลี่ยิ้ม
แน่นอนว่าที่เมิ่งหลัวเลือกจะรั้งอยู่ ก็เพื่อความปลอดภัยของต้วนหลิงเทียน
เพราะตอนนี้มันได้รับทราบแล้วว่าสาเหตุที่จักรพรรดินีสวรรค์ลั่วสุ่ยเทียนส่งคนมาฆ่าล้างสรรพชีวิตในระนาบเซียนนั้น ที่แท้เกี่ยวข้องกับต้วนหลิงเทียน
ต้วนหลิงเทียนได้ฆ่าลูกสาวแท้ๆของจักรพรรดินีสวรรค์ลั่วสุ่ยเทียน!
ดังนั้นเมิ่งหลัวจึงไม่กล้าไม่ใส่ใจ
หากจักรพรรดินีสวรรค์แห่งลั่วสุ่ยเทียนคุ้มคลั่งบุกมาระนาบเซียนแห่งนี้ด้วยตัวเอง ถึงตอนนั้นแล้วมันไม่อยู่ นายน้อยไม่ตกอยู่ในอันตรายแล้วหรือ?
ต้วนหลิงเทียนก็ไม่ขัดข้องที่เมิ่งหลัวจะอยู่ด้วย จากนั้นเขาก็เริ่มคิดถึงบ้านเกิดในดินแดน 10 ราชวงศ์ของทวีปเมฆาล่อง ที่พวกมันยังรั้งอยู่ที่นี่และไม่กลับไป สมควรเพราะยังไม่อาจฆ่าล้างสรรพชีวิตบนระนาบเซียนได้หมด
ดินแดน 10 ราชวงศ์เองก็ตั้งอยยู่ในพื้นที่ห่างไกล..พวกมันอาจจะยังไปไม่ถึงที่นั่น
ต้วนหลิงเทียนเองก็รู้ดี ว่าสิ่งที่เขาคิดมันก็แค่การปลอบใจตัวเอง