จึงกลายเป็นพนาผีเบญจภัย
หลายต่อหลายปีผ่านมา มิอาจทราบว่ามีผู้ฝึกตนมาตายในพนาผีเบญจภัยกี่มากน้อย เกิดเป็นผีดิบมากี่ตน
เปรี้ยง!
เจียงผิงอันถูกอำนาจในกฎเคล็ดพลังฟาดกระเด็น เสียงกระดูกร้าวดังเสียดโสต
เจียงผิงอันกัดฟัน ขณะต่อสู้ เขาก็พบช่องว่างแล้วหนีไปอย่างรวดเร็ว แม้จะถือกิ่งมารสะเทือนสรวง เขาก็ยังสู้กับผีดิบมากมายเพียงนี้ไม่ไหว
หนึ่งเสียงคำรามชวนผวาดังเลื่อนลั่นในพนาผีเบญจภัย
ศิษย์บางคนที่เข้ามาผจญภัย เก็บบุปผาหน้าผีในป่าได้ยินเช่นนี้ต่างก็หนีไปซ่อนตามหลืบมุม ร่างกายสั่นสะท้าน
ไม่รู้ว่ามีใครไปแตะสิ่งใดที่ไม่ควรแตะต้อง ทำให้ฝูงผีดิบออกอาละวาด
แต่ไม่ว่าผู้ใด หากถูกผีดิบล้อมรุม ก็มีแต่ต้องตาย!
เจียงผิงอันหนีอย่างรวดเร็วในพนาผี ขณะที่ผีดิบเบื้องหลังยังคงไล่ล่าไม่ลดละ
ทันใดนั้น เจียงผิงอันก็ตระหนักถึงบางสิ่ง สีหน้าของเขาแปรเปลี่ยนอย่างรุนแรง
ผิดแล้ว! ผีดิบพวกนี้จงใจล่อให้เขามุ่งหน้าลึกกว่าเก่า!
เพื่อยืนยันการคาดเดาของตน เจียงผิงอันจึงเปลี่ยนทิศย้อนศรทันที
ทันใดนั้น ผีดิบจำนวนมากก็ปรากฏขึ้นขวาง
และยามเขาวิ่งในทิศที่ตนเคยวิ่ง ตรงหน้าก็ไม่ปรากฏผีดิบตนใด
“เจ้าเป็นใคร!”
เจียงผิงอันตะโกน
เขาไม่เชื่อว่าทุกสิ่งจะบังเอิญเพียงนี้ ต้องมีผู้ใดชักใยอยู่เบื้องหลังแน่ ๆ!
ส่วนทำไมนั้น เจียงผิงอันหาทราบไม่ หรือเพราะยอดสมบัติในมือเขา?
ขณะนั้น หลุมมิติสีดำพลันปรากฏตรงหน้า ผีดิบบินได้ตนหนึ่งพุ่งชนร่างเจียงผ