ิงอันด้วยความเร็วสูงจนกระเด็นเข้าไปในหลุมมิติ
มิติฟื้นสภาพอย่างรวดเร็ว ผีดิบรอบข้างจมหายลงสู่ใต้พื้นดินราวไม่เคยปรากฏตัว
เจียงผิงอันไม่มีจุดใดในตัวที่ไม่เจ็บ จึงกิน ‘โอสถหกวงจรจักรวาล’ เม็ดหนึ่งเพื่อเยียวยาบาดแผลทันที
เขาเมินความเจ็บปวด ถือกิ่งมารสะเทือนสรวงพลางมองไปรอบ ๆอย่างระแวดระวัง
บริเวณรอบข้างสลัวมัวสุดขีด ที่นี่เป็นสถานที่ปิด มีอักขระลึกลับระดับสูงสลักไว้บนผนัง แต่ละตัวดูคล้ายบรรจุอำนาจไม่รู้จบ ผนึกมิติที่นี่ไว้
เปลวเพลิงน ้าเงินเข้มลอยอยู่เบื้องหน้า ส่องสว่างให้บริเวณรอบข้าง
ในดวงเพลิงสีน ้าเงินเข้มนั้นมีโลหิตสีน ้าเงินเข้มหยดหนึ่ง แผ่บรรยากาศยิ่งใหญ่ทรงพลัง
หัวใจของเจียงผิงอันบิดตัวรุนแรง อกหอบกระเพื่อมหนักหนา ถือกิ่งมารสะเทือนสรวงไว้แน่น
แม้จะเป็นยอดฝีมือขอบเขตพ้นพิบัติ เลือดหนึ่งหยดยังไม่แผ่ปราณน่ากลัวเพียงนี้!
เจียงผิงอันอยากจะย้อนเวลา แต่ก็พบว่าทุกสิ่งไร้ประโยชน์อำนาจไร้ลักษณ์สายหนึ่งผนึกสรรพสิ่งรอบตัวเขาไว้ รวมถึงกาลเวลาด้วย!
เพลิงสีน ้าเงินเข้มพลันเต้นกระตุก แรงกดดันมหาศาลทำให้หัวใจเจียงผิงอันเกือบหยุดเต้น เม็ดเหงื่อเท่าเมล็ดถั่วไหลอาบบนแก้ม
“การโจมตีเมื่อครู่เป็นบททดสอบสำหรับเจ้า เจ้ามีพรสวรรค์ไม่เลว เต็มใจเป็นผู้สืบทอดของข้าหรือไม่”
หนึ่งเสียงลึกลับลอยแว่วออกมาจากโลหิตหยดนั้น
เป็นที่ชัดเจนว่าอีกฝ่ายมิได้พูดภาษาใด แต่เจียงผิงอันกลับเข้าใจ ราวกับเป็นอิทธิพลของกฎสูงส
