คําพูดประโยคต่อมาของหยางอวิ่นเชียวทําให้ใจต้วนหลิงเทียนจมลงทันที ผู้เฒ่าหัวเองก็ขมวดคิ้วเป็นปม
ทั้งคู่ย่อมได้ยินชัดถนัดหู
ความนัยวาจาของ หยางอริ้นเซียว จักรพรรดิสวรรค์ผู้โหย่วเทียนคนนี้ไม่มีอะไรมากไปกว่าคิดช่วยชีวิตจักรพรรดิอมตะวายุสุดขั้ว!
อีกฝ่ายได้ผลักไสความผิดทั้งหมดไปยังข่งโย่วอี้ที่พึ่งถูกสําเร็จโทษตาย เรียกว่าให้ข่งโย่วอี้ที่ตายไปแล้วเป็นแพะรับบาปไปกว่า 99 ส่วน
สั่งขังจักรพรรดิอมตะวายุสุดขั้วร้อยปี?
โทษพรรค์นี้มันต่างจากไม่ลงโทษตรงไหน?
ไม่ต้องกล่าวถึงเรื่องที่จักรพรรดิสวรรค์ผู้โหย่วเทียนใช่จะจับจักรพรรดิอมตะวายุสุดขั้วขังคุกจริงหรือไม่หลังจากพวกเขากลับไปแล้ว ต่อให้ทําจริงกับอีแค่จับขัง 100 ปี ยังนับเป็นอะไรสําหรับจักรพรรดิอมตะวายุสุดขั้ว?
สําหรับจักรพรรดิอมตะวายุสุดขั้วแล้ว นี่ต่างจากเปลี่ยนสถานที่บ่มเพาะตรงไหน?
“ใต้เท้าจักรพรรดิสวรรค์”
ต้วนหลิงเทียนยังไม่พูดอะไร ก็เป็นผู้เฒ่าหัวที่พูดขึ้นมาก่อน “การลงโทษศิษย์คนรองของท่าน ใช่เบาเกินไปหน่อยหรือไม่?”
“ต่อให้มันจักมิใช่คนต้นเรื่อง แต่รับโทษสถานเบาเช่นนั้นไหนเลยจักสาสมกับความผิดมัน?”
ขณะกล่าวถาม สีหน้าผู้เฒ่าหัวก็มีดลงไม่น้อย
พอเห็นว่าหยยางอริ้นเซียวทําเป็นเงียบไม่ตอบคํา ผู้เฒ่าหัวก็ได้แต่หันไปมองต้วนหลิงเทียน เพราะคําพูดของมันย่อมไม่มีน้ําหนักเท่าต้วนหลิงเทียนที่เป็นผู้เสียหาย
“ข้าเองก็คิดเหมือนผู้เฒ่าหัว”
