นอกจากนั้น ข้างกายมันก็มีร่าง ข่งโย่ว ลูกชายของมันอีกคน
“ต้วนหลิงเทียน ในที่สุดวันนี้เจ้าก็โผล่หัวออกมาเสียที. เดี๋ยวเจ้าได้ตายแน่!”
ข่งโย่วอี้มาถึงก็มองกล่าววกับต้วนหลิงเทียนด้วยน้ําเสียงอํามหิต
จังหวะนี้ลี่เฟยที่อยู่ภายในโลกใบเล็กของต้วนหลิงเทียน ที่ยังไม่ทันได้บ่มเพาะพลังอะไรก็ย่อมสังเกตเห็นเรื่องราวรอบกายต้วนหลิงเทียนเช่นกัน และพอเห็นว่าใครเป็นผู้ลงมือสีหน้านางก็มีดดําคล้ําลง สองตางามดั่งสารทฤดูยังฉษยชัดถึงโทสะอันเกรี้ยวกราด “ข่งโย่วตัวบัดซบนี่หาเรื่องไม่เลิก!”
โดยปกติแล้วต้วนหลิงเทียนไม่ได้ปิดกั้นโลกใบเล็กภายในกายของเขา เช่นนั้นขอเพียงผู้คนด้านในโลกใบเล็กเขาต้องการ ก็สามารถมองเห็นสถานการณ์ภายนอกได้ไม่ยาก
คนดาที่ไฉนเขาทําแบบนี้ก็เพราะไม่คิดให้ครอบครัวเขาที่อยู่ด้านในอุดอู่ จนอาจรู้สึกอึดอัดอะไรได้
“นี่เจ้าคิดฆ่าข้ารึ?”
ต้วนหลิงเทียนถึงกับอึ้ง เดิมที่เขาคิดว่าจักรพรรดิอมตะวายุสุดขั้วไม่พ้นต้องพาลูกชายอย่างข่งโย่วอี้มาทุบตีสั่งสอนเขาเป็นการเอาคืนที่นี่…แต่ไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายกลับมีจิตอํามหิตคิดฆ่าเขาจริงๆ!
“ต้วนหลิงเทียน นังแพศาลี่เฟยสมควรอยู่ในโลกใบเล็กของเจ้าสินะ! เช่นนั้นก็ประเสริฐข้าจะให้นางเห็นกับตาว่าสามีที่รักของนางตกตายอย่างไร!!”
“เจ้ากล้าทําร้ายข้าข่งโย่วอี้ผู้นี้ วันนี้ข้าจะสับร่างเจ้าให้แหลกเป็นหมื่นชิ้น!”
