ด้านลี่เฟยเดิมทีก็กําลังตื่นตระหนกตกใจไม่น้อยเมื่อเห็นว่าต้วนหลิงเทียนสามารถสยบข่งโย่วอี้ได้อย่างง่ายดาย แต่ดันถูกจักรพรรดิอมตะหนามม่วงกล่าวขัดความคิดเสียก่อน จึงเลิกสนใจเรื่องนี้ไปครู่หนึ่ง
มาตอนนี้พอได้ยินจักรพรรดิอมตะหนามม่วงเอ่ยถามเรื่องอายุของต้วนหลิงเทียนออกมา และเห็นความเปลี่ยนแปลงของท่าที่ที่มีต่อต้วนหลิงเทียน ลี่เฟยก็หันมาสนใจเรื่องของต้วนหลิงเทียนอีกครั้ง ขณะเดียวกันก็ตื่นตระหนกตกใจไม่น้อย ด้วยไม่คิดเลยวว่าในเวลาไม่กี่ร้อยปี สามีของนางจะแข็งแกร่งงเหนือกว่านางไปไกลขนาดนี้แล้ว!
ต้องทราบด้วยว่าก่อนหน้านี้
ในความคิดของลี่เฟย ในบรรดาผู้คนที่อยู่รอบกาย คนเดียวที่น่าจะมีพลังเหนือกว่านางก็สมควรเป็น “เค่อเอ๋อ” น้องหญิงของนางเท่านั้น เพราะฐานะความเป็นมาในชาติก่อนของอีกฝ่ายสูงส่งไม่ธรรมดา บววกกับตอนนี้อีกฝ่ายได้หวนคืนสู่แดนเทพแล้ว ความสําเร็จสมควรเหนือล้ำกว่านางมากสําหรับคนอื่นๆไม่เว้วนสามีนาง ก็ไม่น่าจะเทียบกับนางได้เลย!
“ข้าไม่ใช่คนไร้เหตุผล
จักรพรรดิอมตะหนามม่วงหันไปมองลี่เฟยด้วยสายตาอ่อนโยน จากนั้นก็หันไปกล่าวกับต้วนหลิงเทียนน้ำเสียงยังอ่อนโยนลง จนฟังรื่นหูกว่าเดิมมาก “ถึงแม้เฟยเอ๋อจะเป็นศิษย์ข้าได้ไม่กี่ร้อยปี แต่ข้าก็เห็นนางไม่ต่างอะไรจากลูกสาวแท้ๆของข้า…และเนื่องงจากนางได้รับบทอดมรดกของข้า กล่าวได้ว่านางกับข้ามีชะตาต้องกันเช่นนั้นเจต้าที่เป็นสามีก็เสมือนมีวาสนากับข้าด้วย”
