ลี่เฟยมองไปยังข่งโย่วอี้ที่กําลังตะลึงลานกับเรื่องราวตรงหน้า ตอนนี้สองแก้มของอีกฝ่ายถูกฉีกเป็ดจนถึงหู เลือดยังทะลักออกมาไม่หยุด ไม่อาจใช้พลังรักษาหรือห้ามเลือดบรรเทาอาการได้เลย
พลังของข่งโย่วอี้ ถูกพลังของต้วนหลิงเทียนสะกดข่มโดยสมบูรณ์
และตอนนี้ข่งโย่วอี้ที่กรีดร้องด้วยความเจ็บปวดมานาน เสียงก็เริ่มแหบลงแล้ว เห็นได้ชัดว่ามันเจ็บปวดจนเหน็ดหนื่อยไร้แม้กระทั่งเรี่ยวแรงโอดครวญ
กระทั่งในขณะที่จักรพรรดิอมตะหนามม่วงเอ่ยคํากับลี่เฟย ข่งโย่วอี้ก็หันไปมองลี่เฟยด้วยสายตาอ้อนวอน ราวกับจะขอให้ลี่เฟยช่วยร้องขอสามีให้ปล่อยมันเร็วๆ
วูบ!
ได้ยินคําขอของลี่เฟย ต้วนหลิงเทียนก็พยักหน้ารับเบาๆ จากนั้นก็ถอนริ้งพลังมิติคืนกลับ
ทันใดที่พลังมิติหายไป สองแก้มที่ฉีกถึงหูของข่งโย่วอี้ก็ปรากฏแสงพลังสีเขียวเรืองรองปกคลุม ไม่ทันไรก็รักษาอาการบาดเจ็บให้หายได้อย่างง่ายดาย
กฏที่ข่งโย่วอี้เข้าใจก็คือกฎแห่งไม้ที่เด่นในเรื่องการรักษาอยู่แล้ว กับอาการบาดเจ็บระดับนี้ย่อมรักษาให้หายได้อย่างง่ายดาย
ต้วนหลิงเทียนที่ฉีกปากมัน ไม่ได้ทําร้ายอะไรมันมากนัก สิ่งนี้เป็นแค่อาการบาดเจ็บเพียงผิวเผินเท่านั้น ก็แค่หากไม่อาจเดินพลังรักษามันก็เจ็บปวดไม่ใช่เล่นๆ
หลังจากรามือ ต้วนหลิงเทียนกระทั่งหางตาก็ไม่เหลือบแลข่งโย่วอี้อีกเลย เพียงมองไปยังจักรพรรดิอมตะหนามม่วงด้วยท่าที่สงบ
