“และถ้าไม่อาจหาคนที่เกี่ยวข้องกับต้วนหลิงเทียนนั่นได้พบ เช่นนั้นก็ให้ฆ่าล้างบางทุกชีวิตบนระนาบเซียนบัดซบนั่นเสียให้สิ้น!”
“สมควรเป็นเกียรติยศอันยิ่งใหญ่หาที่สุดไม่ได้สําหรับสิ่งมีชีวิตชั้นต่ําบนระนาบเซียนนั่นแล้วที่พวกมันได้ร่วมกลบฝังไปพร้อมกับเสี่ยเอ๋อของข้า!”
ประโยคท้ายๆยิ่งกล่าวน้ําเสียงของซื้อถูฉชิงยิ่งเยียบเย็นอํามหิต พาลให้ผู้ที่ได้ยินเสมือนร่วงตกลงไปในหลุ่มน้ําแข็ง ถึงแม้เฟิงเจียนอวี่จะเป็นลูกสาวของนาง ก็รู้สึกเหน็บหนาวจับไขสันหลัง ยังรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้องอยู่บ้าง
“ท่านแม่ ข้าจะเร่งไปตรวจสอบหาตัวตัวนหลิงเทียนนั้นให้พบ”
สองตาเฟิงเจียนอวี่กระพริบวาบ “และหากข้าหาตัวมันไม่เจอจริงๆข้า ข้าจะเดินทางไปยังระนาบเซียนและให้ทุกสรรพชีวิตที่นั่นร่วมกลบฝังไปพร้อมน้องหญิงของข้า!”
“อืม ข้าเองก็จะเร่งสืบหาตัวมันในระนาบเทวโลกอื่นๆอีกทาง…”
ชื่อถูฉชิงพยักหน้า จากนั้นก็เก็บม้วนภาพลงแหวนพื้นที่ “ภาพเหมือนต้วนหลิงเทียนนี่เอาไว้ที่ข้าเพื่อให้สะดวกใช้ตรวจสอบส่วนทางเจ้าไปให้คนที่วาดภาพเหมือนตัวนหลิงเทียนนั่นวาดขึ้นมาเพิ่มเสีย”
“ทราบแล้วท่านแม่”
เฟิงเจียนอวี่ตอบรับเร็วไว
“ไปเสีย”
พอชื่อถฉชิงกล่าวจบ เฟิงเจียนอวี่ก็ยังไม่ได้ไปไหน เพียงกล่าวปลอบมารดาออกมาก่อน “ท่านแม่จะอย่างไรคนตายก็ไม่อาจฟื้นคืนขอท่าน…”
“ไปเสีย ข้ารู้”
