ถึงแม้ชื่อถูฉชิงจะกล่าวคําว่า “ดี” ออกมา หากแต่สองตานางฉายชัดถึงความอาฆาตมาดร้ายนัก!
กระทั่งจิตสังหารยังล้นทะลักออกมาอย่างไม่คิดจะกักเก็บ!
“ในเมื่อเสวี่ยเอ๋อ ไม่ได้ติดต่อมาหาข้าหรือเจ้าเพื่อขอความช่วยเหลือใดๆ เช่นนั้นก็มีความเป็นไปได้แค่ 2 ประการหนึ่งเสี่ยเอ๋อถูกพวกตัวนหลิงเทียนทําให้สลบ แล้วพาไปกักขังเอาไว้ในพื้นที่เฉพาะที่ตัดขาดจากโลกภายนอก แม้จะตื่นแต่ก็ไม่อาจติดต่อมาหาพวกเราได้ ไม่แน่พวกมันก็ทําลายวิญญาณเสี่ยเอ๋อไปตั้งแต่ยังสลบไสล…”
“ความเป็นไปได้ประการที่ 2 คือ เสวี่ยเอ๋อที่ถูกทําให้สลบ ก็ได้ถูกนําตัวออกจากลั่วสุ่ย เทียนของพวกเราตอนไม่ได้สติถึงตอนนั้นนางจะได้สติหรือไม่ได้สติกลับมาก่อนวิญญาณถูกทําลายก็ไม่อาจติดต่อมาหาพวกเราได้อยู่ดี”
ชื่อถูฉชิงเอ่ยข้อสันนิษฐานออกมาเสียงเย็น
“บัดซบ! พวกมันลงมือได้รวบรัดหมดจดนัก ไม่เปิดช่องให้เสี่ยเอ๋อแจ้งเบาะแสที่อยู่ใดๆได้เลย!!”
ชื่อถูฉชิงสบถคําออกมาเสียงเย็น ค่อยหันไปกล่าวกับเฟิงเจียนอวี่ “เจ้าส่งกําลังคนที่ใช้ได้ของนิกายลั่วสู่ยออกไปทั้งหมด หากพวกมันยังอยู่ในลั่วสุ่ยเทียนต่อให้ต้องขุดดินลึก 3 สื่อก็ต้องลากคอพวกมันกลับมาให้ได้!และหากที่ตั๋วสุ่ยเทียนไร้เบาะแสใดๆ ก็ให้ส่งคนไปยังระนาบเซียนเสีย! ไปสืบหามาว่าต้วนหลิงเทียนบัดซบนั่นมันมีญาติสนิทมิตรสหายอันใดหากพบเจอให้ทร มาณหาความว่ามันขึ้นระนาบเทวโลกแล้วไปอยู่ที่ใดก่อนค่อยฆ่าทิ้งให้หมด!”
