สีหน้าชื่อนิ้วนิ่งเปลี่ยนไปใหญ่หลวง จากนั้นไม่ทันที่มันจะได้ตอบสนองเรื่องราวกลางฟ้าก็ปรากฏร่างชราในชุดคลุมแดงเพลิงที่เต็มไปด้วยเพลิงพลังสีทองลุกโชนจนคนคล้ายจะหลอมผสานเข้ากับเพลิงสีทองยากแยกแยะ!
“บัดซบ! ไฉนมันมาอยู่ที่นี่ได้!?”
ไม่ใช่ว่ามันจากไปแล้วหรือไร!?”
ที่แท้ก่อนที่กระบวนท่าของชื่อนิ้วผิงจะปะทะเข้ากับร่างอวตารกฏต้นไม้เทพสนหลิวของตัวนหลิงเทียนก็ถูกพลังของร่างผู้มาใหม่ทําลายลงเสียก่อน และผู้มาใหม่ก็ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นผู้เฒ่าหัวนั่นเอง!
ในสายตาของชื่อทั่วผิง ผู้เฒ่าหัวไม่ควรมาปรากฏตัวอยู่ที่นี่ได้เลย!
อีกฝ่ายสมควรถูกมันหลอกให้ย้อนกลับไปหาถ่าถูแล้วไม่ใช่หรือไร!?
“ผู้เฒ่าหัวข้าเข้าใจผิดจริงๆ ตอนแรกหลงคิดว่าชื่อป่วนูคิดฆ่าข้าเพราะเหตุผลบางอย่างเสียอีกแต่มิคาดกลับเป็นซื้อบัวผิงที่ปลอมตัวมาได้อย่างแนบเนียน”
หลังการลงมือของชื่อนิ้วผิงถูกผู้เฒ่าหัวหยุดยั้ง เสียงเฉยเมยของต้วนหลิงเทียนพลันดังขึ้นและน้ําเสียงก็ฟังดูปกติ ไม่หลงเหลืออาการอ่อนแออะไรอยู่เลย ชัดถ้อนชัดคําเปี่ยมไปด้วยพลังราวกับไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรแม้แต่น้อย
พริบตาต่อมา ชื่อยั่วผิงก็เห็นว่าต้นไม้ที่สูงตระหง่านเบื้องหน้าได้สลายหายไป ปรากฏชายหนุ่มชุดม่วงยืนอยู่ตรงนั้นด้วยสีหน้าท่าที่แลดูปกติ กําลังมองมาทางมันด้วยสายตาหยอกล้อ
“เจ้าคงกําลังสงสัยอยู่กระมัง ว่าไฉนผู้เฒ่าทั่วถึงยังไม่ได้จากไป?”
