“แค่ข้าคิดว่าหากจักรพรรดิสวรรค์ฟังชิงหยางได้รับอุปกรณ์เทพจากนรกอสุรามาสัก 3 ชิ้นก็สมควรต้องมอบให้ศิษย์ที่แท้จริงเพียงหนึ่งเดียวเช่นท่านสักชิ้นแน่”
ชื่อป่วผิงกล่าวตอบออกมาตามตรง แลดูให้ความร่วมมือดีมาก
“แบบนี้นี่เอง”
ต้วนหลิงเทียนเข้าใจได้ทันทีว่าเป็นเรื่องราวใด ขณะเดียวกันมุมปากเขาก็ยกยิ้มแสยะขึ้นมา“ที่แท้เจ้าก็ถูกความโลภครอบงํา?”
“นายน้อย! เมตตาไว้ชีวิตข้าด้วย! ข้าสํานึกผิดแล้ว! ขอท่านเมตตาละเว้นข้าสักครั้งเถอะ!”
ชื่อนิ้วยิ่งเร่งวิงวอนร้องขอชีวิตออกมายกใหญ่ เพราะมันสัมผัสได้ว่าผู้เฒ่าหัวที่กําลังควบคุมเจดีย์หลิงหลง 7 สมบัติอยู่เริ่มเผยเจตนาฆ่าฟันออกมาแล้ว
“ซื้อบัวผิง เกรงว่าเจ้าคงไม่รู้สินะ…ว่าถึงข้าจะเป็นศิษย์ที่แท้จริงของจักรพรรดิสวรรค์ฟังชิงหยางแต่ข้ายังไม่ได้พบเจอกับอาจารย์เลยสักครั้ง? ในเมื่อข้าไม่เคยเจอกับท่านอาจารย์ด้วยซ้ําแล้วอาจารย์จะให้อุปกรณ์เทพข้ามาได้อย่างไร?”
ต้วนหลิงเทียนหัวเราะเบาๆ
และวาจาดังกล่าวของต้วนหลิงเทียน พอดังเข้าหูชื่อป่วผิง มันก็รู้สึกเสมือนมีอัสนียามแล้งที่ไร้ซึ่งการตั้งเค้าใดๆมาก่อนฟาดผ่าลงมากลางหัวอย่างจัง ทําให้มันตระหนักได้ว่าการเสี่ยงวางแผนก่อการครั้งนี้ช่างน่าขันขนาดไหน!
