เมื่อเผชิญหน้ากับตัวตนระดับจักรพรรดิสวรรค์ ผู้เฒ่าหัวก็ประสานมือโค้งคารวะอย่างมาก มารยาทจากนั้นก็เริ่มผายมือแนะนําต้วนหลิงเทียนให้อีกฝ่ายรู้จัก ก่อนจะกล่าวแนะนําอีกฝ่ายให้ต้วนหลิงเทียนรู้จัก
“ยินดีที่ได้พบจักรพรรดิสวรรค์ถ่าถู”
ต้วนหลิงเทียนก็ป้องมือประสานเป็นการคารวะด้วยรอยยิ้ม
“ฮ่าๆๆ…หลานชายเจ้าไม่ต้องสุภาพนักหรอก เจ้าเป็นถึงศิษย์ที่แท้จริงของจักรกพรรดิ สวรรค์ฟงชิงหยางหากจะนับตามลําดับอาวุโสแล้ว เจ้าก็เป็นดั่งศิษย์หลานของข้า ต่อไปก็เรียกข้าว่าอาจารย์ลุงก็ได้”
ถ่าอู่หัวเราะอย่างอารมณ์ดี
ถึงแม้วนหลิงเทียนจะรู้ว่าถ่าถูกําลัง ‘ติดทองบนหน้าตัว’ อย่างไรก็ตามในเมื่อผู้อื่นมาแบบนี้ ตัวนหลิงเทียนก็ไม่ขัดข้อง “อาจารย์ลุง”
*ติดทองบนหน้าตัว = ยกย่องตัวเอง,พูดเอาดีเข้าตัว
“ศิษย์หลานต้วน ในเมื่อนี่เป็นการพบกันครั้งแรก เช่นนั้นข้าก็สมควรมอบของขวัญแรกพบให้เจ้า…แต่พอนึกได้ว่าเจ้าเป็นถึงศิษย์ที่แท้จริงของจักรพรรดิสวรรค์ฟงชิงหยาง เจ้าเองก็สมควรมีทุกสิ่งที่ต้องการอยู่แล้ว กระทั่งเผลอๆอาจจะร่ํารวยกว่าข้าเสียอีก เช่นนั้นข้าก็ไม่คิดทําให้ตัวเองขายหน้า…”
ถ่าถูกล่าวกับต้วนหลิงเทียนด้วยรอยยิ้ม “เช่นนั้น ให้ข้ารับปากกับเจ้าเรื่องหนึ่งเถอะ…”
“วันหน้า ขอเพียงเจ้ามีสิ่งใดให้ข้าช่วยเหลือ หากไม่เกินกําลังสามารถของข้า เช่นนั้นขาไม่มีวันปฏิเสธแน่นอน”
พอพูด ถ่าถู ก็ให้คํามั่นดังกล่าวออกมาทันที