เกาะลอยฟ้าอันเป็นสถานที่ตั้งพระราชวังจักรพรรดิสวรรค์สือฉีเทียนนั้น ใหญ่โตประหนึ่งทวีปเลยก็ว่าได้ และตอนนี้ชื่อป่วนูก็พาพวกต้วนหลิงเทียนมายังหุบเขาแห่งหนึ่งที่เต็มไปด้วยต้นท้อ
ในปัจจุบันไม่ว่วาจะเป็นส่วนเอ๋อ ต้วนหรูเฟิง หรือสี่หลัว ก็ได้เข้าไปพักอยู่ในโลกใบเล็กภายในร่างต้วนหลิงเทียนหมดแล้ว
มีก็แต่ต้วนหลิงเทียนกับผู้เฒ่าหัวเท่านั้น ที่ติดตามชื่อป่วนุ่มายังสถานที่พักบ่มเพาะของจักรพรรดิสวรรค์สือฉีเทียน
“ฮ่าๆๆๆ…ผู้เฒ่าหั่ว นานแล้วมิได้พบกัน!”
หลังจากเข้ามายังหุบเขาได้ไม่ทันไร ต้วนหลิงเทียนก็เห็นร่างสูงใหญ่หนึ่งยืนอยู่ในลานบ้านที่มี เพียงแห่งเดียวภายในหุบเขาอีกฝ่ายยังกล่าวทักทายผู้เฒ่าหัวที่ลอยร่างอยู่ข้างกายต้วนหลิงเทียนอย่างมากอัธยาศัย
อีกฝ่ายเป็นชายชราที่มีความสูง หนึ่งหมเก้า เส้นผมขนคิ้วล้วนเป็นสีดอกเลา แต่แววตากระจ่างใส ใบหน้าเปื้อนยิ้ม แก้มอมชมพูแลดูสุขภาพดี ปานมหาเศรษฐีใจบุญบนโลกเก่าเมื่อชาติก่อนของต้วนหลิงเทียน
‘นี่น่ะเหรอจักรพรรดิสวรรค์สือฉีเทียน จักรพรรดิอมตะมหาบ่อเกิด ถ่าถู’
ระหว่างเดินทางมาที่นี่ ต้วนหลิงเทียนก็ได้ฟังข้อมูลของจักรพรรดิสวรรค์แห่งสือฉีเทียนจากผู้เฒ่าหัวเรียบร้อย
“ใต้เท้าถ่าถู”
