ชือปั๋วนู่สูดลมหายใจเข้าลึกๆ พอมองผู้เฒ่าหั่วอีกครั้ง ในแววตาก็เริ่มฉายให้เห็นถึงความสุภาพกริงเกรง
ถึงแม้จะเป็นจักรพรรดิสวรรค์ดุจเดียวกัน แต่พลังฝีมือใต้เท้าจักรพรรดิสวรรค์สือ เทียนของมันกับจักรพรรดิสวรรค์แห่งจี้เมียเทียนผู้นั้น เรียกว่าแตกต่างกันราววฟ้ากับเหว ไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกันแม้แต่น้อย
กระทั่งใต้เท้าจักรพรรดิสวรรค์สือฉีเทียนของมัน ยังออกปากกล่าวชมยกย่องจักรพรรดิสวรรค์แห่งจี้เสี่ยเทียนด้วยความเลื่อมใสอยู่บ่อยครั้ง กล้าพูดออกมาได้ไม่อายแม้แต่นิดเดียวว่าตัวเองยังห่างไกลจากผู้อื่นอยู่มาก
“น้อง 3 เพราะเจ้าไม่รู้จักผู้เฒ่าหั่วแต่แรก จึงเสียมารยาทต่อผู้เฒ่าหั่ว! พอรู้แล้วไฉนยังไม่รีบมาขอขมาต่อท่านผู้เฒ่าหั่วอีก!!”
ก่อนที่ผู้เฒ่าหั่วจะทันได้พูดอะไร ชือปั๋วนู่ก็หันไปตวาดใส่ชือปั๋วผิงเชิงตําหนิ น้ำเสียงยามกล่าวยังไม่อนุญาตให้สงสัยอีกด้วย
ชือปั๋วผิงได้เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดให้มันฟังแล้ว มันก็รู้ว่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นมันก็แค่ความขัดแย้งเล็กๆน้อยๆเท่านั้น ไม่ได้สร้างความบาดหมางอะไรให้ผู้เฒ่าหั่วแม้แต่นิดเดียว
