และนอกจากกล่าวคําแสดงความยินดีต่อจักรพรรดิสวรรค์แห่งจี้เมี่ยเทียน ฟงชิงหยาง สั้นๆแล้วก็แทบไม่ได้พูดคุยอะไรกับใครเลย
อย่างไรก็ตาม เพราะมันไปแสดงความยินดีด้วยความจริงใจ ไม่ได้หมายไปประจบประแจงเหมือนคนอื่น ทําให้ผู้เฒ่าหั่วที่สังเกตุเห็นจุดนี้รู้สึกดีกับมันอยู่หลายส่วน จึงเข้าไปพูดคุยทําความรู้จัก สุดท้ายอีกฝ่ายก็เลยเอ่ยช่วนผู้เฒ่าหั่วอย่างกระตือรือร้นว่าถ้าหากมีเวลาว่าง ให้มาเป็นแขกที่พระราชวังจักรพรรดิสวรรค์เพื่อให้มันทําการต้อนรับบ้าง
“ท่าน ท่านก็คือจักรพรรดิอมตะอีกาทองคํา!?”
ลูกตาชือปั๋วนู่ที่เจือความหวั่นใจอยู่เป็นทุน มาบัดนี้หดเล็กลงเร็วไว เพราะเป็นอย่างที่ผู้เฒ่าหั่วกล่าวไว้ไม่มีผิด! หลังจักรพรรดิสวรรค์สือฉีเทียนกับมา ยามว่างก็กล่าวถึงผู้เฒ่าหั่วกับมือขวาคนสนิทอย่างมันบ่อยครั้ง กระทั่งกําชับว่าหากผู้เฒ่าหั่วมาให้มันทําการต้อนรับอย่างดี อย่าได้เสียมารยาทเด็ดขาด!
ด้วยเหตุนี้มันจึงรับทราบอัตลักษณ์คร่าวๆของ ผู้เฒ่าหั่ว จักรพรรดิอมตะอีกาทองคําแห่งพระราชวังจักรพรรดิสวรรค์จี้เมียเทียนมาบ้าง แค่พอปุบปับมาเจอก็เลยนึกไม่ออก มาตอนนี้จึงตระหนักได้ว่า ลักษณะของอีกฝ่ายตรงกับคําอธิบายของใต้เท้าจักรพรรดิสวรรค์ของมันชัดเจน!!
“ที่แท้ประสกก็คือท่านผู้เฒ่าหั่วนี่เอง…เป็นอาตมาเสียมารยาทแล้ว ต้องขออภัยประสกด้วย”
