แต่ได้พบเจอเข้าจริงๆ กลับไม่รู้จะพูดอย่างไรดี ได้แต่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ไม่หยุด
หลังจากนั้นระหว่างเดินทางไปนิกายวิถีอีกา ด้วยมีลี่หลัวกล่าวถาม ต้วนหลิงเทียนก็ค่อยๆเล่าเรื่องราวให้ถี่หลัวฟัง ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขาบ้างหลังจากขึ้นมายังระนาบเทวโลก
ต้วนหรูเฟิงเองก็นั่งฟังอยู่ข้างๆด้วย และเป็นครั้งแรกที่ได้ฟังเรื่องราวการผจญภัยของต้วนหลิงเทียน เดิมต้วนหลิงเทียนก็คิดจะเล่าให้ฟังแล้ว แต่ต้วนหรูเฟิงบอกปัดเพราะคิดจะรอฟังเรื่องราวพร้อมๆลี่หลัว
เมื่อต้วนหลิงเทียนเล่าถึงเรื่องชวนตื่นเต้น ลี่หัวก็อดไม่ได้ที่จะหลั่งเหงื่อเย็น ยังบีบมือต้วนหลิงเทียนแน่นด้วยความกลัว
ในขณะที่ผู้เฒ่าหั่วคืนร่างเป็นอีกาทองคํา 3 ขา พาพวกต้วนหลิงเทียนไปยังนิกายวิถีอีกานั้น ด้านภิกษุชราที่ถูกซัดจนปลิวและโดนทิ้งไว้ลําพังอย่างไร้คนสนใจ พอเห็นพวกต้วนหลิงเทียนจากไปหน้าตาเฉย สีหน้าเปื้อนยิ้มเปี่ยมเมตตาของมันก็มลายหายไปกลับกลายเป็นบิดเบี้ยวดุร้ายทันที
“ถล่มมารดาเจ้า กล้าทุบตีข้าชื่อป่วผิงงั้นหรือบัดซบ! ไอ้พวกบัดซบ!”
“เมื่อครู่พวกมันบอกว่าจะไปนิกายวิถีอีกากระมัง? เป็นนิกายอันใดกันอีก?”
“ช่างเถอะ…กลับไปหาพี่ใหญ่ก่อนดีกว่า คราวนี้ต้องให้พี่ใหญ่ออกหน้าให้ข้า เจ้าเฒ่าชุดแดงนั่น พลังของกฏแห่งไฟมันร้ายกาจแท้ กระทั่งพอๆกับพี่ใหญ่ข้า ที่เป็นถึงคนสนิทของใต้เท้าจักรพรรดิสวรรค์สือฉีเทียนด้วยซ้ำ”
