กล่าวถึงท้ายประโยคฟางจี้ก็จงใจหันไปมองลี่หลัว อย่างไรก็ตามสีหน้าลี่หลัวยังคงสงบนิ่งไม่แปรเปลี่ยน สิ่งนียยิ่งทําให้ฟางจีรู้สึกว่าลีหลัวไม่น่าจะโกหกมัน
“ศิษย์น้องรอง ข้าเองก็รู้สึกว่าเจ้าคิดมากเกินไป ลี่หลัวอ่อนด้อยกว่าพวกเรา หรือพวกเราต้องกลัวว่านางจะหลอกพวกเราและหนีเอาตัวรอดไปได้?”
ศิษย์คนโตของฟางจี้ เป็นชายวัยกลางคนและมีพลังฝีมือเหนือกว่าฟางฉุนหลายส่วน ยามกล่าวดวงตาสามเหลี่ยมคู่นั้นของมันฉายแววเย็นชาน่ากลัวนัก “พวกเรามีคนตั้งเยอะ ทั้งยังมี 3 คนที่พลังฝึกปรือเหนือกว่านาง…หากนางกล้าโกหกพวกเราก็ตาย! หรือคิดพาพวกเราไปติดกับอันใด เพียงแค่พวกเราระวังและส่งคนออกไปสํารวจที่ทางก่อนสักคน พอเกิดเรื่องอะไรขึ้น คนที่เหลือยังไม่ฆ่านางให้ตายทรมานอีกหรือ!!”
กล่าวถึงท้ายประโยค มุมปากของศิษย์คนโตฟางจี้ก็คลี่ยิ้มแสยะเย็นชา
“ใช่แล้วศิษย์พี่รอง ศิษย์พี่ใหญ่กล่าวถูกแล้ว”
ขณะเดียวกันศิษย์อีก 2 คนของฟางจี้ ก็กล่าวออกมาอย่างเห็นด้วย “พวกเรามีคนมากกว่า ทั้งมี 3 คนที่เหนือกว่าลี่หลัว ต่อให้นางคิดทําอะไร ยังจะกระดิกตัวได้อีกหรือ?”
อันที่จริงเรื่องนี้ฟางฉุนก็รู้
มันแค่ถามไปแบบนั้น
พอมาได้ยินคําพูดของบิดา ศิษย์พี่ใหญ่รวมถึงศิษย์น้องทั้ง 2 ใจมันก็สงบลงทันที
