นางตระหนักได้แล้วว่าความคิดก่อนหน้าของนางไร้เดียงสามาก
นางหลงคิดไปว่าประมุขนิกายวิถีอีกาต้องตาพึงใจนางเพียงเพราะรูปร่างหน้าตา แต่ไม่คิดเลยว่าที่อีกฝ่ายอยากได้ตัวนางจะไม่เกี่ยวกับรูปโฉมแม้แต่น้อย
อีกฝ่ายต้องการตัวนางเพราะพรสวรรค์
ตัวนางนั้นไม่มีวันโดนอีกฝ่ายใช้งานได้แน่
กลับกันหากอีกฝ่ายให้นางคลอดบุตรออกมาจริงๆ ถึงภายหลังฆ่านางทิ้งไปก็ยังสามารถใช้งานบุตรนางได้!
และเมื่อเด็กน้อยไม่รู้ประสา ไม่ทราบว่าใครเป็นคนฆ่ามารดา ย่อมไม่มีวันเกลียดชังเคียดแค้นประมุขนิกายวิถีอีกาแน่นอน
และหากเด็กสืบทอดพรสวรรค์ของนางไป ขอแค่มีครึ่งเดียว ก็จะสร้างคุณประโยชน์อันมหาศาลให้นิกายวิถีอีกา
จังหวะนี้ลี่หลัวรู้สึกหวาดกลัวจนเหงื่อตก
“โชคดี โชคดีนัก! ที่พี่เฟิงมาถึงแล้ว”
พอนึกถึงข้อความที่ได้รับมาก่อนหน้า ลี่หลัวก็อดระบายลมหายใจอย่างโล่งอกไม่ได้ ขณะเดียวกันในใจก็เริ่มเต้นระรัวขึ้นมาอย่างกระวนกระวาย “แถมพี่เฟิงยังบอกว่าเดินทางมาพร้อมกับเทียนเอ๋อ”
“ทั้งคู่ได้พบกันแล้ว”
ที่สําคัญยังพบเจอ ซือหลิง เทียนหวู่ และพี่ใหญ่เฟิ่งแล้วอีกด้วย”
น่าตีก็แต่เทียนเอ๋อเจ้าเด็กหัวเหม็น กลับทําร้ายสะใภ้คนอื่นๆของข้าแล้ว แต่ไม่ทราบว่าเป็นลูกสาวบ้านใดกันแน่ เทียนเอ๋อถึงได้ไปล่อลวงนางมาทั้งๆที่ยังไม่ได้ไปช่วยเค่อเอ๋อแบบนี้”
