เฟิ่งเทียนหวู่พิ่คลี่ยิ้มพลางกล่าว “น้องสาวฮ่วนเอ๋อได้รู้จักกับพี่ใหญ่ต้วนหลังจากที่พี่ใหญ่ต้วนขึ้นมาระนาบเทวโลกได้ไม่นาน…และในตอนนั้นดูเหมือนน้องสาวฮ่วนเอ๋อจะพึ่งมีอายุได้ 10 กว่าขวบเท่านั้น”
“ว่ากันตามตรง น้องสาวฮ่วนเอ๋อยังอายุน้อยกว่าซือหลิงเสียอีก”
ได้ยินคําพูดของเฟิ่งเทียนหวู่ ต้วนซือหลิงที่อยู่ข้างๆก็คลี่ยิ้มเงื่อนๆพลางกล่าว “ถึงแม้วนเอ๋อจะอายุน้อยกว่าข้า…แต่วันหน้าข้าคงต้องเรียกนางว่า แม่ 4 แล้วล่ะ…”
“แม่ 4?”
เฟิ่งเทียนหวู่ผงะ “แม่ใหญ่กับแม่รองก็คงเป็นแม่เจ้ากับพี่สาวเฟยเอ๋อ…เช่นนั้นฮ่วนเอ๋อไม่ใช่ต้องเป็นแม่ 3 หรอกหรือ?”
“น้าหวู่ ในใจซือหลิงมีแม่ 3 แล้วนั่นคือท่าน”
ต้วนซือหลิงกล่าวด้วยรอยยิ้มซุกซน
“ยาโถวน้อยนี่ เดี๋ยวนี้กล้าล้อข้าแล้วหรือ?”
เฟิ่งเทียนหวู่มองค้อนต้วนซือหลิง ท่าทางแลดูอุ่นทิ้งเอาเรื่อง หากแต่มุมปากนางกลับยกยิ้มขึ้นบางๆ เผยให้เห็นความในใจชัดเจน
จังหวะนี้เฟิ่งหวู่เต้าที่ยืนอึ้งอยู่ข้างๆก็ตระหนักได้แล้วว่าสตรีที่งดงามไร้คู่เปรียบนั่นเป็นใคร ที่แท้ก็เป็นสตรีอีกคนของต้วนหลิงเทียน!
“เจ้าหนูช่างเสน่ห์แรงแท้ เหนือกว่าข้าสมัยหนุ่มๆหลายขุมเลย
เฟิ่งหวู่เต้าได้แต่ลอบระบายลมหายใจอย่างทอดถอนในใจ
อย่างไรก็ตาม ต่อให้ข้างกายต้วนหลิงเทียนจะมีสตรีเพิ่มขึ้นอีก 1 คน แต่เฟิ่งหวู่เต้าก็ไม่กังวลเรื่องที่ลูกสาวของมันจะเสียเปรียบ เพราะรู้ดีว่าต้วนหลิงเทียนเป็นอย่างไร
