ในระนาบโลกียะดังกล่าว ทั้ง 2 ก็คอยช่วยเหลือเกื้อกูลกัน จนในที่สุดก็สามารถขึ้นสู่ระนาบเทวโลกได้สําเร็จ
อย่างไรก็ตามแม้ทั้งคู่จะขึ้นสู่ระนาบเทวโลกพร้อมๆกัน แต่กลับถูกสุ่มไปปรากฏยังสองระนาบ เทวโลกที่แตกต่างกัน
เฟิ่งหวู่เต้าค่อยๆพัฒนาก้าวหน้าไปทีละก้าวๆในแดนหยวน” จนในที่สุดก็มีวันนี้
ในนิกายอมตะฟ้าสัญจร เฟิ่งหวู่เต้ายังเป็นอัจฉริยะที่โดดเด่นมาก ด่านพลังก้าวหน้าด้วยความรวดเร็ว จนถูกประมุขนิกายรับไว้เป็นศิษย์
ชีวิตในนิกายอมตะฟ้าสัญจรของเฟิ่งหวู่เต้านับว่าราบรื่นดีมาก เพราะเป็นศิษย์เพียงคนเดียวและเป็นศิษย์ปิดสํานักของประมุขนิกาย
พอต้วนหลิงเทียนกับทุกคนมาถึงหน้าประตูให้นิกายอมตะฟ้าสัญจร ก็พบว่าเฟิ่งหวู่เต้าได้ออกมารออยู่แล้ว
เห็นดังนั้นต้วนหลิงเทียนก็เรียกเฟิ่งเทียนหวู่ให้ออกมาพบเจอเฟิ่งหวู่เต้า ซึ่งเฟิ่งเทียนหวู่ ที่รอด้วยใจตื่นเต้นไม่เป็นอันบ่มเพาะ พอเรียกนางก็ออกมาทันที
“ท่านพ่อ!”
เฟิ่งเทียนหวี่พอออกมา ก็โผร่างเข้าสู่อ้อมกอดเฟิ่งหวู่เต้ารให้น้ําตาไหลพราก สําหรับนางแล้ว มีบุรุษเพียง 2 คนที่สําคัญกับนางที่สุดในโลก หนึ่งก็คือชายคนรักอย่างต้วนหลิงเทียน อีกคนก็คือบิดาแท้ๆของนาง
มาวันนี้พอเห็นว่าทั้งชายคนรักและบิดาสบายดี นางก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก
และหยาดน้ําตาสองสายที่รินไหลออกมา ก็คือหยาดน้ําตาแห่งความปิติยินดี
