“ก็แค่ พี่ใหญ่ของข้าไม่ใช่เทพสงคราม 8 ดาราธรรมดาๆ”
“จักรพรรดิอมตะเสมอฟ้าดิน อาศัยพลังฝีมือของท่านที่ใช้ออกเมื่อครู่….ตอนนี้ให้กวาดตามองไปทั่วระนาบเทวโลกทั้งมวล เกรงว่าภายใต้เทพสงคราม 8 ดาราคงไม่มีผู้ใดเอาชนะท่านได้ กระทั่งผู้ที่รับมือท่านได้นานเท่าข้าก็คงไม่มี
ตี้หงมองประเมินซุนหงอคงไว้สูงมาก
“อั้ยหยา ดูเหมือนท่านซุนผู้นี้ต้องเข้าไปเที่ยวสมรภูมิ 9 ยมโลกต่อ..พยายามบรรลุถึงระดับเทพสงคราม 8 ดาราให้เร็วที่สุด!”
คําพูดของตี้หง ทําให้สองตาซุนหงอคงทอประกายจ้ายังคล้ายมีเปลวไฟลุกโชนอยู่ในนั้น ทั่วร่างเปี่ยมล้นไปด้วยจิตต่อสู้อันห้าวหาญ
“ตี้หงเฒ่า ในเมื่อการประลองงวันนี้จบลงแล้วหลังงข้าไปทักทายสหายเก่าแล้วก็คงต้องขอตัวก่อน วันหน้าหากข้ามาเยือนเผ่ากิเลนอีกครา จะเป็นวันที่ข้ามาท้าสุดยอดฝีมือเผ่ากิเลนของเจ้าผู้ที่นั่งเก้าอี้จักรพรรดิสวรรค์แห่งว่านโซ่วเทียนนั่น!”
ในสายตาของต้วนหลิงเทียน หลังซุนหงอคงกล่าวจบคํา อีกฝ่ายก็เห็นร่างมุ่งหน้ามาทางพวกเขาทันที
และพริบตาก็มาหยุดลงเบื้องหน้าเขาแล้ว
แน่นอนว่าเขารู้ดีว่าซุนหงอคงไม่ได้มาหาเขา
“ฮ่าๆๆ อีกาทองคํา 3 ขา เป็นเจ้าจริงๆด้วย!”
ซุนหงอคงมองผู้เฒ่าหั่ว พลางหัวเราะกล่าว “ท่านซุนนึกว่าจะจําผิดคนแล้วซะอีก”
“ผู้ยิ่งใหญ่เสมอฟ้าดินใต้หล้ายังมีอีกาทองคํา 3 ขาคนที่สองอีกหรือ?”