แถมนี่ยังเป็นชุดที่วัยรุ่นริมหาดในความทรงจําของเขามักใส่กันบ่งบอกว่าซุนหงอคงสมควรไปเที่ยวเล่นบนโลกเมื่อไม่นานมานี้หาไม่แล้วคงไม่รู้จักชุดดังกล่าว
ยิ่งไปกว่านั้น ต้วนหลิงเทียนยังมั่นใจได้อีกว่า
ซุนหงอคงน่าจะไปเยือนโลกเมื่อราวๆ 200-300 ปีที่ผ่านมาไม่ผิดแน่เพราะชุดดังกล่าวเป็นชุดที่นิยมใส่สมัยเขายังมีชีวิตอยู่บนโลก
ไม่แน่ว่าอาจจะเป็นที่นิยมมาถึงทุกวันนี้ หรือไม่ก็มีชุดทันสมัยใหม่ๆมาแทนที่แล้วแต่ซุนหงอคงไม่รู้
“เมิ่งหลัว นี่สมควรเป็นครั้งแรกที่เจ้าได้เห็นจักรพรรดิอมตะเสมอฟ้าดินกระมัง?”
ตื้อวิ๋นหลงหันไปกล่าวถามเมิ่งหลัวด้วยรอยยิ้ม
“ใช่”
เพิ่งหลัวพยักหน้า สองตายังคงมองจ้องไปยังร่างชายหนุ่มรูปงามที่ควงพลองไปมาไม่วางตาในแววตายังเผยความเร่าร้อนออกมาไม่น้อย “ข้าได้ยินคําร่ําลือของจักรพรรดิอมตะเสมอฟ้าดินแห่งอหวงเทียนมานานแล้ว แต่ไม่เคยได้พบเจอสักครั้ง”
“กล่าวไปคนผู้นี้ยังเป็นเป้าหมายการท้าทายของข้าอีกด้วย!”
เพิ่งหลัวกล่าว
“ฮ่าๆๆๆ…จะว่าไปแล้วจักรพรรดิอมตะเสมอฟ้าดินก็ชอบท้าประลองกับผู้อื่นไปทั่วจุด นี้ก็คล้ายๆเจ้าอยู่บ้าง”
ซื้อวิ่นหลงส่ายหัวไปมาพลางยิ้ม “น่าเสียดายที่พลังฝีมือของเจ้ายังห่างไกลเกินจะเทียบกับ จักรพรรดิอมตะเสมอฟ้าดิน หาไม่แล้วหากพลังฝีมือไล่เลี่ยกัน พวกเจ้าคงได้สู้กันน่าดูชมเชียว”
